Voor de goeie

Ik hou wel van een verkiezingsochtend. Zeker als de zon schijnt. De straten stromen vol met volk. Iedereen, uitzonderingen niet te nagesproken, begeeft zich naar het centrale punt in het dorp of de stad om ‘voor de goeie’ te gaan stemmen.

Het is toch fantastisch dat al die mensen nog eens buitenkomen en de tijd nemen om met elkaar te praten. En gepraat wordt er. Overal op mijn weg naar het stemlokaal staan trosjes stadsgenoten te keuvelen. Met die buurvrouw die je al een hele tijd niet zag, blijf je nog wat plakken. En thuis zijn de kinderen benieuwd of je nu echt wel goed (lees: volgens hun advies ;-)) gestemd hebt.

Straks hang ik nog een paar uur voor tv waar voor 18 u weinig nieuws te rapen valt. En toch blijf ik kijken. Ik zou het eens moeten missen.

Laat ons nu hopen dat iedereen voor een goede toekomst heeft gestemd …

Nog een fijne zondag.

Tot gauw.

Veel liefs.

GewoonElke

Advertenties

Geheime taal

‘Waar zijn je oren?’

‘Waarvoor dienen die?’

‘Wat heb ik net gezegd?’

Drie vragen die ik wel eens aan mijn kinderen stel. Helaas, blijven ze mij maar al te vaak het antwoord schuldig op vraag 3. Dat herhaling de beste leerschool is, weet ik ondertussen.

Nu is er wel een uitzondering. Als de boodschap helemaal niet voor de kinderoren bestemd is, hebben ze het hele verhaal gehoord en begrepen.

Het spreken in een andere taal kan soelaas brengen. Alleen worden onze kinderen tweetalig opgevoed. Effen een Frans zinnetje ertussen gooien is niet aan de orde. Engels is een taal die de kinderen door filmpjes en liedjes zo ongeveer begrijpen. Bovendien vraagt al dat Engels toch wel een bijzondere inspanning voor ons brein.

Sinds een minuut of tien heb ik hiervoor de oplossing gevonden. Zus 2 en ik kozen voor the wild side en wauwelden wat in dat schone West-Vlaams. De zoon die naast mij lag te chillen bekeek ons alsof we van een andere planeet kwamen. Na een korte test bleek dat wij alles konden vertellen wat we wilden. Onze boodschap bleef Chinees voor hem.

Mission accomplished. West-Vlaams is onze nieuwe geheime taal.

Veel liefs.

Tot gauw.

GewoonElke

De grote verdwijntruc

Helemaal verdwijnen in de wereld die niet de mijne is.

Al 40 x was ik even weg in het verhaal van Moussa en Star en Marianne en Leona en …

Dan installeer ik mij met een dekentje in een hoekje van de sofa, onder een parasol in de tuin, in mijn kingsize bed ūü§£, op de wc …

Woorden voeren mij weg van het heden, even weg van mijn drukke, chaotische leven.

Voor je het weet, zijn alle bladzijden wegkeken.

Na even diep ademhalen ben je weer helemaal klaar om er in het echte leven weer tegenaan te gaan.

Veel liefs.

Tot gauw.

GewoonElke

Tiener in huis

Het is feest!!! Dat kan niet anders aangezien er sinds deze ochtend (8 u 26 om precies te zijn) een tiener in ons huis rondloopt. Dat betekent dat wij ondertussen al 10 !!!! jaar mama en papa zijn. En om maar meteen alle clich√©s op een hoop te gooien … dat ging verbazend snel. Het lijkt alsof hij pas gisteren geboren werd, alsof hij nog maar net kan zitten, lopen en praten. Het lijkt alsof hij nog maar net naar school vertrok om even later ook voor het eerst een voetbalveld te betreden. Het is alsof …

Eventjes knipperen met de ogen en daar staat hij dan; onze stoere, lieve, zachte, soms bijzonder grumpy voetballer die zoals het een tiener betaamt graag uitslaapt, zeurt over de klusjes in huis, een bijzonder innige relatie met zijn PS4 wil uitbouwen …

Zoals je ziet, het kleine mannetje van daarstraks groeit en bloeit en wordt groot voor je het beseft …

Ik ga alvast geniet van de volgende 10 jaar waarin onze tiener transformeert tot een geweldige twintiger.

Veel liefs.

Tot gauw.

GewoonElke

PAUZE

Het is op. Het vat is af …

De tafel is na het avondeten nog steeds niet afgeruimd. De vloer ligt nog bezaaid met van alles en nog wat. De kinderen zijn boven nog aan het rommelen. Eigenlijk zou 3/4 van de hoop toch al lang moeten slapen!!!
Mijn schooltas ligt onder de tafel, leeg. ¬†De paperassen verzamelen zich op de meest onmogelijke plaatsen. Mijn hoofd zit vol idee√ęn die er blijven zitten. De uitwerking blijft achterwege.
Mijn organisatorisch vermogen raakt ondergesneeuwd door chaos.

Bij deze:

  • 40 dagen bloggen verschuiven naar een later tijdstip.
  • Ons huis is wat het is. Een hele hoop rommel buitengooien is √©√©n van de toekomstplannen. Misschien toch nog eens A. optrommelen voor wat logistieke hulp.
  • Afwerken waar ik aan bezig ben. Nieuwe projecten, plannen, uitprobeerselen stel ik even uit. Tot de mist in mijn hoofd optrekt.
  • Dit weekend reserveer ik om te slapen. I know, ik had een beter weekend kunnen uitkiezen. De Man is even in Parijs en de vrije tweedaagse is een volledig uur, wel 60 minuten korter.
  • Zondagmiddag ga ik nog eens lopen. Dat wil wel eens helpen om alles weer helder te zien.
  • Over een half uur nestel ik mij in de zetel en verdwijn in ‘Grey’s Anatomy’.

Over een maand, als de zon weer schijnt en de mist uit mijn hoofd is verdwenen, komt alles in orde.

Tot gauw.

Veel liefs.

GewoonElke

Feestje!!!!

Maart is een feestmaand. We vieren maar liefst drie verjaardagen in een tijdspanne van drie dagen. Neefje (zoon van Zus 2), dochter 1 en nonkel (lief van Zus 2). ¬†Dat betekent ‘feestje’, veeeeeeeel feestje.

Het begon gisterenavond met de moeder-dochter-date bij de kapper. Vandaag volgde het feestje in de klas (met cake en het fantastische rebelse meisjes-boek). Morgen zingen we verjaardagsliedjes voor het neefje. Zondag eten we spaghetti en pannenkoeken voor onze superfabelastische dochter van 8 (o my goodness, zou ze zeggen). En dan volgt ergens volgende week nog het obligate vriendinnetjesfeest.

In de praktijk betekent dit een overactieve dochter, hyperkinetisch zussen en broer, een doordachte bakorganisatie en het beheren van het wensenlijstje. Dat laatste wordt enigszins (lees zwaar) gemanipuleerd. Bovenaan het lijstje komen steevast boeken, een nutscadeau (zo wil de dochter een wekkerradio), een kledingstuk (dank u JBC voor de bon voor het boek en de kledingkorting) en een ‘belevenis’. Aangezien ze hier echt wel spullen (ik durf het wel eens rommel noemen) genoeg hebben, wordt dit laatste bijzonder hard gestimuleerd. Met succes. Het resultaat was het kappersbezoek en de vraag om met de meter te gaan zwemmen en ¬†bij het Vriendinnetje te mogen logeren. ¬†Fijn dat onze kinderen daar gelukkig van worden. Sant√©.

Tot gauw.

Veel liefs.

GewoonElke

Knip, knip, knip …

… zo klinkt de schaar van de kapster. Ze heeft er genoeg van, die dochter van mij. Ze wil kortere, beheersbare haren.

Het zit zo, mijn kinderen hebben geweldige, prachtige Belgafro haar. Het krult, spant zich als een kader rond hun getaande gelaat. Stikjaloers ben ik op zoveel schoonheid. Alleen is dit in het onderhoud een kwalijke klus. Liters tranen worden hier wekelijks vergoten. Er moet immers orde in de chaos worden gebracht.

Andere Afro-mama’s laten me al dan niet subtiel weten dat het haar van mijn meisjes een ramp is. Te weinig ‘vet’, te weinig gekamd, te weinig in de juiste plooi gebracht…

Gemiddelde drie keer per week ga ik met de kam door de meisjescoupe. Een spelletje op de telefoon, een paar kg doorkamcr√®me en troostende woorden moeten verzachting brengen. Een maat voor niks zo blijkt nu. De oudste dochter wil voor haar verjaardag maar √©√©n geschenk: een bezoek aan de kapper samen met de mama om die weelderige haardos te kortwieken en het kamritueel te verzachten. Ik ben benieuwd …

Tot gauw.

Veel liefs.

GewoonElke

Fotocredits to jess.beauty3