Overlevingsstrategie om de koude winterdagen te overleven

Grijs, grijzer, grijst … de lucht speelt vol overtuiging de alternatieve  versie van Fifty Shades of Grey. Toch voel ik dat de lente eraan komt. De dagen lengen, de temperatuur doet een poging om voorbij de 10 graden te geraken. Af en toe breekt de zon door de wolken.  Het einde van de donkere wintertijd is in zicht …
Koude, korte, donkere winterdagen zijn de hel. Om deze te overleven heb mijn eigen overlevingsstrategie ontwikkeld die ik hieronder met je deel.

  • Neem een gloeiend heet bad in een oververhitte badkamer. Zet wat kaarsje op de badrand, zorg voor een warm drankje en een kleine ‘sneukeling’. Ontzeg de kinderen, de man, de poes en de hond de toegang tot jouw mini-spa. Geniet.
  • Nestel je onder een dekentje in het favoriete hoekje in jouw zetel. Bekijk een hartverwarmend filmpje. Indien extra lichaamswarmte gewenst is, kies dan een musical zoals Annie waardoor de huisgenoten zich bij voorkeur dicht tegen je aan nestelen.
  • Nestel je onder een dekentje in het favoriete hoekje in jouw zetel. Lees boek in het gezelschap van een café latte.
  • Drink een warme chocolademelk of een kopje thee nadat je de natte kleren (aja, zelfs in de winter ga je met de fiets naar school. Dat klein beetje daglicht moet je optimaal benutten) van je lijf hebt gestroopt.
  • Ga op de verwarming zitten. Gebruik indien nodig een kussentje. Verbrande billen zijn net een beetje te veel van het goede bij het zoeken naar wat extra warmte tijdens die koude winterdagen.
  • Kies als het enigszins kan voor een huis met heel veel natuurlijke lichtinval. Ik ben ongelooflijk blij dat ons huis sinds het masterplan verbouw-eens-een -huis zoveel ramen heeft. Ik word instant blij van het licht.
  • Zet die plaat op waarvan jij zo vrolijk wordt. Zing luidkeels mee. Waag je aan een danspasje. Wees gerust niemand kijkt. Iedereen zit gezellig voor het knetterende haardvuur en zal zeker niet door het raampje kijken om te zien wat jij allemaal uitspookt.
  • Last but not least… Omring je met positive vibes. Zeur niet over het grijze weer, maar kijk naar het zonnestraaltje dat door de wolken piept. Zie dat het glas halfvol is en niet halfleeg. Zoek die mensen op die je blij maken.

Voor je het weet, is de lente daar. Gooi je die ramen weer open. Komt het zonlicht binnen en heeft een mens weer zin om heel veel te lachen….

En nu maar hopen dat die zon ook vandaag vanachter het grijze gordijn komt piepen.

Tot morgen.

Veel liefs.

Elke

Even ademen!

Het feestgedruis van het nieuwe jaar is achter de rug. De solden lopen op hun laatste benen. Mijn eigenste examentijd is definitief voorbij. Tijd om opgelucht adem te halen … dat dacht ik toch.

Niet dus. Keihard moet er gewerkt worden. Het feit dat de man en ik vorige week een weekendje ‘congé’ pakten en zonder de kinderen naar Londen trokken, zit er ook wel voor iets tussen. Maar toch … Het lijkt drukker dan ooit. En voor één keer vind ik het niet zo erg. De batterijen zijn voldoende opgeladen om er weer tegenaan te gaan.  Dat weekendje Londen was de energieboost die we nodig hadden.

Alle muizenissen waaiden uit het hoofd. Er was tijd voor een echt gesprek. Zo eentje zonder dat  één of ander kind nog snel iets moet vragen. Zonder dat die eeuwige smartphone zichzelf belangrijker acht dan onze conversaties. Zonder dat er nog vlug een lesvoorbereiding of een geweldige ingeving over de weliswaar belangrijke mensenrechten in de wereld zijn/haar plaats opeist.

We flaneerden langs de Thames, vergaapten ons aan de prachtige kunstwerken in The British Museum, aten ons buikje rond bij de Britse Italiaan en zijn Turkse evenknie, shopten in Oxfordstreet. We waren getuige van wel 1000den geëngageerde Britten die een liefdevolle boodschap de wereld instuurden, we wandelden langs Buckingham Palace. We slenterden door ChinaTown en gingen op de thee bij de lieve, coole neven van de man. Het werd een weekend om nooit te vergeten.

Hoewel Londen niet mijn favoriete Europese hoofdstad is, gaan we deze zomer terug. Maar dit keer nemen we de kinderen mee.

Pompen of verzuipen

Als moeder van vier is het hier soms behoorlijk heavy. Zeker als de man (zoals nu het geval is) er niet is. Het zorgt voor heel wat extra stress. En na elke periode vind ik het geweldig dat ik het toch maar weer overleefd heb. Veel keuze is er trouwens niet. Het is pompen of verzuipen. En laat ons eerlijk zijn; verzuipen is geen optie.

Tijdens de week valt het meestal reuze mee (hmmm). Er is het vaste stramien van werk-school-crèche. Na de werkdag wordt er gehuiswerkt, gekookt, gedoucht, voorgelezen om de kinderen daarna vakkundig in bed te zwieren. De oudste zoon leest ondertussen zelf en vindt de weg naar zijn bed iets moeilijker dan de meisjes.
De vijf zintuigen draaien ondertussen overuren. Je hebt bij voorkeur vier paar ogen die zich op de meest onmogelijke plaatsen bevinden. Gegarandeerd zit het kleintje met haar vingertjes in de pot warme soep als je net even niet kijkt. De grotere kinderen kennen de weg naar de koekjes blindelings. Ze sluipen als volleerde krijgers door het huis en vieren hun overwinning smikkelend en smakkelend op een bij voorkeur afgelegen plaats.
Hierbij helpen niet alleen die ogen. Ook het hebben van een extra paar oren is mooi meegenomen. Diezelfde oren zijn maar beter getraind in het simultaan beluisteren van de school- en andere verhalen. Het is verbazingwekkend hoeveel je met een klein beetje concentratie uit de verschillende verhalen kunt onthouden. De kids op hun beurt vinden je algauw supermama omdat je echt wel naar twee verhalen tegelijkertijd kan luisteren.
Het ruiken, voelen en proeven verdwijnt bij deze een beetje naar de achtergrond. Toch ben ik ervan overtuigd dat hun onzichtbare bijdrage tot de avondspits erger kan voorkomen.
Als ze dan eindelijk in hun bed liggen te snurken begint de opruim- en voorbereidingsactiviteit voor de volgende dag. Uiteraard helpen ze hier opruimen. Zonet nog werd het takensysteem nieuw leven ingeblazen. Stofzuigen, vaatwas legen en waterdragen zijn de voorlopige prioriteiten. Er blijft helaas nog genoeg over om zelf te doen.
Uitgeteld in de zetel ploffen hoort niet tot mijn dagelijkse ritueel. Eens alles en iedereen op zijn plaats zit of ligt, ga ik vaak nog even achter de computer zitten om nog wat voor school te werken.
Het weekend-ritme is zo mogelijk nog helser. De kinderen sjotten, turnen, dansen, zwemmen, chiroën. Ik weet het wel. Dat doe je vooral jezelf aan. Maar aangezien ik dit alles zelf zo leuk vond als kind en tiener wil ik mijn kindertjes dat plezier gunnen.

Om maar te zeggen dat een huishouden met vier kinderen draaiende houden zonder man geen sinecure is. En dan komt nu ongetwijfeld de vraag of het met de man wel zoveel eenvoudiger is …?

Nog een fijne zondagavond en voor straks een fantastische werkweek.

Veel liefs.
Tot gauw.

GewoonElke

Over de wereld vandaag

Chance, mama!

Dat zei de zoon maandagavond. Mama was die dag thuisgebleven. De schoolpoorten in Brussel bleven die dag dicht. Geen leerling verscheen op het appél. Overmacht.

Jammer, mama!

Dat zei de zoon dinsdagochtend. Mama zou die dag thuisblijven. De schoolpoorten bleven opnieuw dicht. De leerlingen zouden niet komen. Te gevaarlijk.

Hoe leg je uit aan een zoon van 7 dat de wereld op 10 km van zijn veilige, warme thuis te gevaarlijk is. Dat een paar gekken zichzelf laten ontploffen en mensen doodschieten in naam van een God. God is toch liefde, God is toch goed, God is toch barmhartig. Dat leert de zoon toch op school.

Morgen gaan de deuren van de school opnieuw open. De leerlingen in mijn klas zijn ouder dan de zoon van 7. Ook zij zitten ongetwijfeld met dezelfde bedenkingen. Chance dat ze twee daagjes extra mochten thuisblijven. Jammer dat het te gevaarlijk was. De uitleg dat stoute meneren in de stad verstoppertje spelen en dat de politie ze probeert te vinden, zal het bij hen wellicht niet doen …

Over strategieën om de vakantie te overleven

Vakantie … een heerlijke tijd om bij te slapen, de wereld te verkennen, tijd te nemen voor elkaar, …, klusjes op te knappen …

6,5 jaar geleden zag onze zoon het levenslicht. Abrupt kwam een einde aan die zalige, onbezorgde tijd. Sinds die dag is niet alleen het dagelijkse leven drastisch veranderd. Ook de vakanties kregen een compleet andere invulling.

Ons gezin groeide verder. Sinds iets meer dan een half jaar leven de man en ik samen met vier kinderen, een huis vol.
Dankzij een van de vele extralegale voordelen van het onderwijs kan ik tijdens de vakantie zelf voor de kinderen zorgen. Een fantastisch financiële meevaller.
Iedereen die minstens één week met één of meerdere kinderen doorbracht, weet dat – hoe graag je die kinderen ook ziet – een weekje vakantie vaak meer weggeeft van een calavarietocht dan van een heerlijke, ontspannende tijd.

Dit is een greep uit mijn overlevingsstrategie:

  • een zekere routine is handig. Na een gezellig ontbijtje knappen we samen klusjes op. In de namiddag is er tijd voor sport en spel.
  • Kinderen kunnen heel veel zolang ze duidelijke richtlijnen krijgen. Mijn dochter van drie is gek op stofzuigen, de dochter van vijf poetst met de glimlach tafels en stoelen en de zoon vindt het leuk om sokken te plooien. Groenten en fruit in ongelijke stukken doen ze met veel plezier. Ook proeven kunnen ze als de besten.

IMG_2439

  • Papier, karton, lijm, schaar en plakband zijn de ideale hulpmiddelen bij slecht weer. Hema, Action … zijn uitstekende leveranciers van dit spotgoedkoop knutselgerief. Pinterest bulkt van leuke seizoensgebonden knutselideetjes. Halverwege de maand komen onze vuilnismannen papier en karton ophalen. Een must om niet in al die kunstwerken te verzuipen.`

IMG_6174

  • Een tuin (of een park in de buurt) is goud waard. Zolang het niet te koud of te nat is, spelen de kinderen buiten. De zoon, de toekomst voor ons Belgisch elftal, sjot tegen alles wat niet te zwaar of te vast zit. Mijn voorkeur gaat uit naar een gewone bal. De meisjes amuseren zich met een springtouw of stoepkrijtjes. Ook takken, blaadjes, bloemetjes … worden veelvuldig als spelmateriaal ingezet.

IMG_6196

  • last but not least: zoek gezelschap voor jezelf en/of voor d kinderen. Bij een kopje thee gezellig bijkletsen met joelende kinderen op de achtergrond … een vleugje paradijs!

IMG_6192

Veel vakantieplezier!!