Even ademen!

Het feestgedruis van het nieuwe jaar is achter de rug. De solden lopen op hun laatste benen. Mijn eigenste examentijd is definitief voorbij. Tijd om opgelucht adem te halen … dat dacht ik toch.

Niet dus. Keihard moet er gewerkt worden. Het feit dat de man en ik vorige week een weekendje ‘congé’ pakten en zonder de kinderen naar Londen trokken, zit er ook wel voor iets tussen. Maar toch … Het lijkt drukker dan ooit. En voor één keer vind ik het niet zo erg. De batterijen zijn voldoende opgeladen om er weer tegenaan te gaan.  Dat weekendje Londen was de energieboost die we nodig hadden.

Alle muizenissen waaiden uit het hoofd. Er was tijd voor een echt gesprek. Zo eentje zonder dat  één of ander kind nog snel iets moet vragen. Zonder dat die eeuwige smartphone zichzelf belangrijker acht dan onze conversaties. Zonder dat er nog vlug een lesvoorbereiding of een geweldige ingeving over de weliswaar belangrijke mensenrechten in de wereld zijn/haar plaats opeist.

We flaneerden langs de Thames, vergaapten ons aan de prachtige kunstwerken in The British Museum, aten ons buikje rond bij de Britse Italiaan en zijn Turkse evenknie, shopten in Oxfordstreet. We waren getuige van wel 1000den geëngageerde Britten die een liefdevolle boodschap de wereld instuurden, we wandelden langs Buckingham Palace. We slenterden door ChinaTown en gingen op de thee bij de lieve, coole neven van de man. Het werd een weekend om nooit te vergeten.

Hoewel Londen niet mijn favoriete Europese hoofdstad is, gaan we deze zomer terug. Maar dit keer nemen we de kinderen mee.

Advertenties

3 gedachtes over “Even ademen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s