Girlpower

Elke avond voor het slapengaan lees ik samen met mijn oudste dochter een verhaaltje uit het boek ‘Bedtijd verhalen voor rebelse meisjes’. Na het lezen van het inspirerende leven van coole, grensverleggende meisjes zoeken we nog even op het wereldwijde web naar een recente foto van de dames. Het is ons momentje.

Het boek vertelt het verhaal van 100 meisjes en vrouwen uit alle windstreken die op de een of andere manier speciaal zijn. Hoewel de schrijfstijl wat wervelender mag, is het eenvoudig genoeg geschreven voor lezers vanaf 8 jaar.

Mijn kleine (grote) meisje laat zich door deze topdames inspireren. Geregeld vertelt ze over de gelezen dames. Vorige week maakte ze kennis met Astrid Lindgren. Sinds woensdag (onze bibliotheekdag) laat ze zich door Pippa naar Villa Kakelbont meevoeren.

Zoveel girlpower in een boek kan niet ontbreken in ons meisjeshuishouden. Zelfs de grote broer komt geregeld stiekem meeluisteren naar verhalen over rebelse meiden. Ook onze kleine meisjes zijn helemaal mee in het verhaal. Met zijn drieën bedenken ze wilde plannen voor toekomstige missies.

Het komt helemaal goed met die kinderen van ons 😉😇

Tot gauw.

Veel liefs.

GewoonElke

PS Het boek inspireert me zelfs tot in de klas. Mijn 5de jaars schrijven de komende weken hun eigen biografie over een rebels meisje. Ik ben benieuwd …

Advertenties

Uitgeteld

Ik lig op de bank nadat ik zowat het hele weekend in bed doorbracht. Het griepvirus heeft toegeslagen. De man loopt er wat verloren bij. Het huishouden op wieltjes laten lopen is niet een van zijn talenten. De kinderen zijn al even verweesd. Mama uitgeteld in bed of op de bank is niet hun idee van een spannend, leuk, relaxerend weekend.

Ik fluister wat halfslachtige instructies. De dochter is apetrots nu ze zelf soep heeft mogen maken. De diepvriesvoorraad wordt aangesproken. De kopjes thee en de versgeperste sapjes zijn heilzaam. Over een paar dagjes gaat het beslist beter.

Tot gauw.

Veel liefs.

GewoonElke

Ik beken…

… elke week lees ik de column van Anne Davis in de Libelle. Met deze bekentenis tuimel ik ongetwijfeld helemaal naar beneden op de ladder der hipheid. Guilty pleasure wordt dit ook wel eens genoemd 😉

Hoewel ik niet meteen een lijst met goede voornemens heb, merk ik dat ik sinds 1 januari moeite doe om alles wat gestroomlijnder en evenwichtiger te laten verlopen.
Met hernieuwd enthousiasme probeer ik zo gezond mogelijk te eten. Mijn weekmenu  wordt dezer dagen overstelpt met heerlijke groentegerechten. De hoeveelheid vlees wordt beetje bij beetje verminderd. Kwestie dat de man en de kinderen mee op de kar springen zonder dat ze het helemaal door hebben.
Sinds 2 januari trek ik geregeld mijn loopschoenen aan. Mijn voorlopige fitness-schoenen werden vervangen door echte loopschoenen. Mijn flodderbroeken verruilde ik voor een echte loopbroek. En mijn loop-pulls zitten zo comfortabel dat ik bijna elke dag een paar uur zou willen rennen.

Het aller-aller-moeilijkste aspect van evenwichtig leven is wat tijd nemen om wat bij te tanken. Nu de man thuis is, lukt dit verbazingwekkend goed. Na een dagje het beste van mezelf te geven kan ik nu al eens een latte in de stad drinken zonder me druk te maken over het uur waarop ik aan de schoolpoort verwacht wordt.
De Libelle, het vrouwenblad der vrouwen, dat misschien ooit wel weer hip wordt, lees ik sinds kort elke week. Heerlijk om eventjes met verstand op nul de dingen deze levens te lezen. Het helpt in de zoektocht naar rust. Een mens kan soms toch met heel weinig content zijn …

Tot gauw.

Veel liefs

GewoonElke

Onverwacht vrij

Woensdag 17 januari rond een uur of 12. Ik check snel de mailbox van het werk.

Wegens infrastructurele werken heeft de directie besloten de school op 18 januari uitzonderlijk te sluiten.

Fantastisch nieuws. Zo’n extra dagje vrij opent perspectieven. In mijn hoofd maak ik alvast plannen. In de ochtend werken en in de namiddag een stapje in een stadje. Of misschien moet ik ’s ochtends snel een nieuwe zwembroek voor de zoon en een nieuwe balletcollants voor de jongste halen en de rest van de dag werken. Of ik kan werken en tijdens mijn middagpauze nog wat in een boekje lezen. Of tijdens de middag kan ik met de man net als vroeger een soepje drinken op verplaatsing. Of …
Tot zover de plannen.

Donderdag 18 januari rond 7 u 30.

‘Mama, ik heb buikpijn. Mama, ik heb overal pijn.’

Het tweede kind op rij sneuvelt. Nu zit ik hier achter mijn pc, koptelefoon op mijn hoofd. Ik probeer te werken tussen het verwennen door. Ik assisteerde al bij een badsessie, smeerde boterhammen met confituur en belegde een andere boterham met komkommer. De medicijnen werden uit de kast gehaald, de melkjes gebracht. Straks maak ik nog pompoensoep en warme pudding. Ik beloofde ook al een uurtje lijfelijk contact met die warme kinderlijfjes.

Zo’n onverwachte vrije dag. Heerlijk toch…

Tot gauw.

Veel liefs.

GewoonElke

Start to …

Mens sana in corpore sano de Romeinen wisten het al. Sporten is goed. Sporten is gezond. Sporten zorgt voor een evenwichtige geest. Sporten zorgt voor extra geluk. Het lijstje is eindeloos. Ik heb ze allemaal wel al eens gelezen of gehoord die sportoppeppers. A ja, opgroeien met vier sporters in de buurt, het doet wat met een mens.

Mijn eigen relatie tot sporten is ambivalent, moeilijk, gecompliceerd, wisselvallig … Sinds ik de volwassenheid bereikt heb, is mijn sportieve bestaan gereduceerd tot een toevallige opflakkering. Een aan flarden ‘gesporte’ knie (klinkt toch geweldig indrukwekkend) was/is dat extra duwtje in de richting van het niet sporten.

Twee jaar geleden sportte ik tijdens de zomer met de gepersonaliseerde begeleiding van de Vriendin. Het leverde een fietsabonnement optie elektrisch voortbewegen op. De zomer van 2017 werkte ik het halve Badass-trainingsprogramma van diezelfde Vriendin af. Het elektrisch fietsabonnement bleef. De andere helft van het programma verzandde in de zomerse ‘hitte’.

2018 kondigt een nieuw elan aan. Gezonder, bewuster leven, op tijd slapen, gelukkiger worden; u kent het lijstje van goede voornemens wel. Op 2 januari trok ik mijn sportschoenen aan en begon met Evy in mijn ene oor en de supporterende kinderen in het andere oor te lopen. Zomaar nergens heen. Ondertussen heb ik al 6 x gelopen. Morgen staat mijn 7de loopje op het programma. Of ik het volhoud, is een andere vraag. Alleen moet je ooit eens beginnen. Bij deze … 2,59 km kan ik alvast lopen. Morgen misschien 3…

Tot gauw.

Veel liefs.

GewoonElke

2017, het jaar waarin ik opnieuw begon te lezen

Met een boekje in een hoekje… daar was ik te vinden zodra ik kon lezen. Altijd en overal was ik letters aan het verslinden. In het bad, op de wc, in de trein, aan de keukentafel … Tijdens de grote vakantie had ik de tijd van mijn leven. Hele dagen en nachten zat, lag of hing ik te lezen. Mijn leesverslaving werd alleen maar erger.

TOT … ik opnieuw begon te studeren.

In het strakke schema van werken en studeren was geen plaats meer voor fictie. Na de studies volgden snel vier kinderen. En zoals je wel kan raden bleef de leestijd beperkt.

TOT … er licht in de duisternis scheen.

Eind 2016 ontdekte ik eerder per ongeluk Goodreads, een leessite met app en al. Je kunt er bijhouden wat je nog wil lezen, wat je aan het lezen bent en wat je al gelezen hebt. Je kan er leesvriendjes vinden, gouden leestips … En als de kers op de taart kan je een ReadingChallenge aangaan met jezelf. En net dat was de trigger om er weer voluit voor te gaan. Dertig boeken lezen in 2017, dat beloofde ik mezelf. Het werd een fantastisch leesjaar.

I have surpassed my challenge of 30 books by reading 46 books.

Niet slecht …

Voor 2018 sloot ik voor mezelf een nieuwe ReadingChallenge af. 40 boeken; dat is elke week één boek met een marge van 12 weken. Nu alleen de kinderen nog in bed krijgen en de man naar de bureau sturen en dat hoekje is weer voor mij en dat boekje …

Veel liefs.

Tot gauw.

GewoonElke

 

Warmte in winderige, natte tijden

Het is al eventjes stil op deze blog. De drukte ten huize GewoonElke is hier niet vreemd aan. De man is terug thuis. Met z’n allen moeten we een nieuw evenwicht zoeken. Alle boeken en spullen van de man krijgen opnieuw een plekje in ons huis. Er wordt geschoven met kasten, gesleept met dozen. Het hele huis wordt aangepakt. Het containerpark en de kringwinkel zijn weer eventjes onze favoriete bestemmingen.

Al dat rommelen gebeurt tussen de bedrijven door. Het is immers de periode bij uitstek om ‘familie-dingens’ (zoals onze oudste dochter het noemt) te doen. We vergaapten ons al aan de lichtjes op de Brusselse Grote Markt.
Oostende deed haar naam van koningin der badsteden alle eer aan. De feeërieke kerstmarkt in het Leopoldpark was/is een voltreffer. Alleen de ijspiste kon zoveel warmte duidelijk niet appreciëren. Een rugzakje met droge kleren is meer dan aangewezen voor de onervaren schaatsers. Wijselijk bleven wij met z’n allen aan de kant genieten van een warme wafel. Het lichtjesspektakel in de A. Buylstraat was fantastisch. We dansten er op de tonen van Mariah Carey en Queen.

Over een kleine week gaan we weer over tot de orde van de dag. Alleen zijn we nu weer (voor eventjes dan toch) met zijn zes. Maar nu nog even genieten van al die warmte in deze winderige, natte tijden.

Op naar een superfabelastisch, fantastisch 2018!

Veel liefs.

Tot gauw.

GewoonElke