Vakantiemodus

Paasvakantie. Twee weken en één dag. Zolang duurt onze welverdiende rustperiode. Alhoewel dat woordje rust niet meteen van toepassing is ten huize GewoonElke. Daar zorgt het jonge geweld voor. Het is een uitdaging om deze vakantieperiode met onze vier kinderen in zo goed mogelijke omstandigheden te overleven.

De ervaring leert dat een goed evenwicht tussen activiteiten en thuisblijven het ideale recept is. Met dit in het achterhoofd plande ik een tijdje geleden alvast de eerste week. Ik boekte drie dagen volpension ten huize Zus 1. In haar fijne residentie in het Gentse is plaats genoeg om ons allen te slapen te leggen, kunnen de kinderen buitenspelen, is er een wasmachine en is er bovendien aangenaam gezelschap aanwezig voor groot en klein. De kinderen (en ik) amuseerden zich te pletter. Samen met hun neefje en nichtje maakten ze de tuin onveilig en veranderden ze het huis in een kinderparadijs.

Op woensdag stond onze terugreis gepland. Dit was echter buiten de trainer van de zoon gerekend. Hij organiseerde een match. Laat nu een voetbalwedstrijd met drie speelse meisjes allesbehalve de ideale ‘match’ zijn. Zus 1 en het lief zagen er geen graten in om de drie nog een nachtje langer te houden. Dit betekende extra verwentijd met de zoon. Die moest mij voor één keer niet met zijn zussen delen. Als bonus kreeg ik een nacht doorslaaptijd als extraatje. Heerlijk om een hele nacht aan één stuk te kunnen slapen. Ik had meteen een paar emmertjes extra geduld toen ik met alle kinderen weer thuis was. De vakantie ziet er voor de rest alvast veelbelovend uit!!!

Tot morgen.

Veel liefs.

GewoonElke

De GOUDEN drie

 

2017 startte met DE gouden drie.

Na een stressy-tijd legde ik op 17 januari mijn examen kunstwetenschappen af. Het was een geweldig, fantastisch examen. Zonet zag ik het fantastische cijfer 17 in mijn studieresultaten verschijnen. Een dubbelcheck tot de vierde doe ik de rest van de week minstens drie keer per dag.

schermafbeelding-2017-02-06-om-22-34-25

Uitblazen deden we het daaropvolgende weekend in Londen zonder de kinderen.Voor het eerst sinds ‘mensenheugenissen’ lieten we de kinderen achter om wat we-time in te lassen. Het deed deugd en smaakte naar meer.

Nog geen dag later kreeg de man het bericht dat hij de komende maanden zijn dromen mag/kan najagen. Helaas betekent dit voor ons dat we hem nog minder zullen zien dan nu al het geval is. Het strakke plannen en ograniseren is aan een upgrade toe.

Maar voor ik het allemaal weer strakjes stroomlijn, geniet ik nog even van het geweldige getal 17 …

Nog een fijne avond.

Veel liefs.

Tot gauw!

Eerst de kunst en dan de rest

De kerstvakantie is voorbij gevlogen. De feestdagen vielen dit jaar op de beste dag van de week, de zondag. De weekdagen waren dan ook echte vakantiedagen. Dit bevordert zonder enige twijfel het opladen van de batterijen. Wat tijdens de kerstvakantie allesbehalve een sinecure is. De feestjes volgen elkaar in snel tempo op en ik moet eerlijk toegeven dat ik op andere avonden wel eens voor de tv blijf hangen. The Sound of Music is nu eenmaal een bijzonder lange film 😉

Hoewel ik nog altijd heel erg moe ben (onze tweejarige dochter heeft duidelijk het doorslapen-gen van haar moeder niet geërfd), heb ik wel zin in een paar nieuwe projectjes. De belangrijkste zijn:

  • het overaanbod meisjeskleren de deur uitwerken;
  • de man aanzetten tot het klasseren van zijn overload aan papiertjes (ik doe dit vrijwillig en heel graag …);
  • de bureau in een aangename oase omtoveren zodat ik zin heb om hard te werken en
  • last but not least deze blog wat nieuw, georganiseerd leven inblazen.

Maar eerst probeer ik het examen algemene inleiding tot de kunstwetenschappen tot een goed einde te brengen. Dat dit niet simpel zou worden (al is het maar één vak) wist ik op voorhand. De samenvattingen zijn gemaakt, behalve dat ene hoofdstuk dat pas begin deze week online verscheen. De eerste drie hoofdstukken zitten ergens in mijn hoofd. Nu nog de laatste drie … Ik hou je op de hoogte!

Veel liefs.

Tot gauw!

GewoonElke

Helden tegen de verveling

 

img_6459

Spiekpietjes zoeken

img_6460

Gevonden

img_6569

Bloem zeven

 

img_6572

Spannend: eitjes breken

img_6575

Mengen

img_6578

In de vorm gieten

img_6579

Alles netjes opruimen …

 

Zelf tijdens de vakantie moet er voor school gewerkt worden. Dat dit niet eenvoudig is met vier rondhuppelende, nieuwsgierige, energieke, soms ruziemakende kinderen hoeft geen betoog. Ze de hele dag voor de tv of de computer droppen is niet meteen het ideale plan. Elke dag spiekpietjes in Fort Napoleon in Oostende zoeken is geen optie. De kinderen moeten zich ook ten huize GewoonElke kunnen entertainen.
Gisteren zochten de meisjes, oeps prinsessen, met een zelfgemaakte schatkaart (het recept vonden we in het heldenboek) de schatkamer. Die bevond zich ergens in de torenkamer. Onze stoere prins hield zich bezig met sjotten in de tuin en op training. Zijn allernieuwste speelgoedje, een autootje dat je met een afstandsbediening door het huis laat sjezen, werd uitvoerig getest. Wat een lawaai maakt zo’n onding.
Vandaag gooiden we het over een andere boeg. De lego werd bovengehaald, het sinterklaaslijstje afgewerkt. En toen ontdekten ze het grote receptenboek tegen de verveling. Daarin stonden heel wat recepten die helaas te hooggegrepen waren of waarvan de nodige ingrediënten niet tot ons standaardproviandpakket behoren. Na wat gezeur en gezaag en wat onderhandelen mochten ze de 4/4-cake maken. Helemaal alleen … En het moet gezegd ze deden het uitstekend …

Zomerse mijmeringen

Het is nog steeds grote vakantie. Al zou je het niet zeggen als je door het raam kijkt. De godganse dag viel de regen hier met bakken uit de hemel. Dat dit voor wat extra energie zorgt bij de kinderen moet ik je wellicht niet vertellen. Gelukkig zijn het er deze week maar drie. Onze voetballer is immers op voetbalstage (met vervangend regenprogramma vandaag). IMG_4115
De afwezigheid van onze jongen zorgt voor een andere dynamiek in ons huis. Hoewel de twee oudste meestal dikke vrienden zijn stel ik vast dat de meisjes het behoorlijk goed met elkaar kunnen vinden. Uiteraard zijn er de gebruikelijke akkefietjes en heel af en toe is er een een heuse girlsfight. Dan gooit de kleinste er zich vol overtuiging tussen, vastbesloten om de vrede te laten terugkeren en de stoker een indrukwekkende preek te geven.
Het is opnieuw wennen om in een vast ritme te functioneren.   De afgelopen weken sliep iedereen naar kindernormen een gat in de dag. De voetbalstage begint ’s morgens rond een uur of 9. Dit betekent dat we pas om 7 u. 45 moeten opstaan.
Naast het vroege opstaan mag ik elke dag een lunchpakket samenstellen. Laat ik dat nu net de meest vervelende karwei van het ‘geregelde’ leven vinden. De zoon wordt bovendien behoorlijk veeleisend. Op zijn verlanglijstje staan wafels, pannenkoeken, chocoladekoeken … Boterhammen met kaas of confituur vindt hij ondermaats. Helaas, de wafels en de pannenkoeken horen voor mij helemaal niet in het rijtje van een gezonde lunch. De chocoladekoeken eigenlijk ook niet. Maar voor één keer wil ik wel eens een oogje dichtknijpen.

Jaja, hoewel de grote vakantie nog zo’n 2,5 weken duurt, nadert het einde met rasse schreden. De jaarlijkse voetbalstage kondigt het begin van het einde van de vakantie aan. De eerste vergaderingen staan alweer gepland, de schoolaankopen staan netjes te wachten op de nieuwe start en mijn eigen schoolse voorbereidingen beginnen in mijn hoofd stilletjes aan vorm te krijgen.

Na dit weekje ‘stageritme’ ga ik nog een weekje van vakantie genieten om er daarna weer helemaal in te vliegen. De zon is alvast besteld…

Tot gauw!

Veel liefs!

GewoonElke

 

Superhero op camping GewoonElke

In het leven van kinderen lopen heel wat helden rond. De allereerste -en grootste held is ongetwijfeld de papa. Eens de leeftijd van een jaar of drie bereikt, bevolken de Megamindy’s, Supermannen, de Helden …  het heldenrijk. Sinds vrijdagnacht is ook nonkel J. tot deze bijzondere wereld toegetreden.

Nonkel J. ligt bij de kinderen al heel lang in de bovenste schuif. Hij profileert zich als grote kindervriend die het jonge volkje moeiteloos kan entertainen. Ze kijken geïnteresseerd mee als hij een lekke band ‘plakt’, een speeltoren in elkaar knutselt, de krant leest, … Vrijdag op zaterdag verhoogde hij zijn status van kindervriend naar HELD. Hij durfde het immers aan om die nacht met drie van de vier kinderen in een tent in onze tuin  door te brengen…

IMG_4736

Tegen een uur of negen slepen de kinderen matrassen en slaapzakken naar de tent. De professionele kampeerder richt de tent in. Na nog een plasje en een dikke zoen verdwijnen de kinderen samen met nonkel J. in de tent. Dat de kinderen niet meteen slapen past volledig binnen het verwachtingspatroon van zo’n spannende nacht. Tegen een uur van elf is het stil.

De kinderen slapen als roosjes. Pas na achten rollen ze de volgende ochtend één voor één uit de tent. Ze hebben een heerlijke nacht achter de rug. En nonkel J. , de nieuwbakken held, die bezorgde de kinderen een nacht om nooit meer te vergeten…

Camping GewoonElke

Het is heel stil op deze blog. De vakantie zit daar voor iets tussen. Dat had je vast al begrepen. Vakantie dat is hard werken met vier kinderen (en een man) in huis. Elke dag topentertainment, 101 plannen om het huis te reorganiseren, een (meestal vruchteloze) poging om het hoofd leeg te maken …

Wat het topentertainment betreft kan ik gelukkig op ‘hulp’ rekenen. Zo kwam oma de afgelopen dagen op bezoek, logeert tonton hier even en is ons huis met bijhorende tuin van donderdagavond tot zaterdagochtend  in een luxe-camping omgetoverd.

Het zit zo; zus 1 met aanhang (één lief en twee kinderen) fietsen door het Vlaamse land. Vanuit hun thuishaven fietsen ze richting Antwerpen, doorkruisen ze een stukje Limburg om daarna door Vlaams-Brabant te rijden. De route leidt hen langs ons ‘pittoreske’ dorpje.

Het is even wennen als nieuwbakken campinguitbaters. Onverwachte probleempjes duiken op. Zo is er een tentstok die zijn beste tijd heeft gehad. De oplossing is een bezoekje aan de decatlon. Dit kan pas morgen. Dus moet het beddenplan grondig door elkaar geschud worden. Slechts één kind verteert dit minder goed. Al had dit meer met het ‘ik ben al groot en ik wil niet met de kleintjes naar bed’ – syndroom te maken.

Morgen belooft een drukke dag te worden. I.p.v. vier kinderen moeten er nu 6 kinderen geëntertaind worden. Uiteraard wordt er ook voor de ‘grote’ mensen een topactiviteit uitgewerkt. De kers op de taart volgt morgenavond. Dan mogen de oudste drie kinderen van huize GewoonElke samen met de kampeerders in de tent slapen . Dat wordt beslist een spannende nacht. Iets om naar uit te kijken…

Tot gauw.

Veel liefs

GewoonElke

De fietsavonturen van zus 1 met aanhang kan je hier volgen.