Ik kan het nog!!!!

Oef… het is gelukt! Ik kan het nog! Studeren en een examen maken! Dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Dat het een goed examen was, zei de prof na afloop.

Oké, het was maar een vak. Zoals ik eerder beschreef, is studeren met de magische vier in de buurt geen sinecure. Net daarom geef ik mezelf een dikke vette pluim. En wel om de volgende redenen:

  • ondanks de nodige obstakels ben ik blijven volhouden.
  • Mijn lessen kunstgeschiedenis worden zonder enige twijfel nog interessanter dan ze al waren 😉. A ja, mijn reeds opgedane kennis werd uitgebreid en geactualiseerd.
  • Mijn zelfvertrouwen kreeg weer een boost. Dit levert instant geluk op.

Ik zweef nog even verder op mijn wolkje succesvol studeren.

Tot gauw!

Veel liefs!

GewoonElke

10, 9, 8, … 2017

Gelukkig nieuwjaar! Bonne année! Happy New Year!!

Je hebt het wellicht al een paar keer gehoord de afgelopen dagen. Onze kinderen roepen nog minstens één keer per dag ‘Gelukkig nieuwjaar’ of ‘Bonne année’.

Bij deze wens ik jou een superfabelastisch, gelukkig, waarom, liefdevol … 2017.

O ja, goede voornemens heb ik eigenlijk niet behalve meer slapen. Daar ga ik nu onmiddellijk werk van maken. Slaapwel !!!

Veel liefs!

Tot gauw!

Gewoon Elke

Het EIGENLIJKE zussenweekend (eindelijk)

image

Iets meer dan drie weken geleden voltrok zich het eerste zussenweekend uit de geschiedenis der drie gezusters. Dat we een geweldige tijd beleefden, wisten jullie al. Hoe fantastisch het was, kan je nu lezen.

Op vrijdagmiddag (gelukkig is middag een bijzonder rekbaar begrip aangezien zowel wegenwerken als spoorsabotage voor enige vertraging zorgen) vertrekken we richting Maastricht. De voorlopige top drie voor een verblijfplaats voor ons zussenweekend is:

  • niet ver;
  • budgetvriendelijk en
  • … RUST.

De gps stuurt ons door Brussel. We sjezen door tunnels en passeren langs de grote verkeersaders die de hoofdstad rijk is. Zonder file bereiken we een kleine twee uur later onze B & B.  Villa Loca komt zo uit de retro-interieurgids. Het is er mooi, netjes en vooral rustig. Het eenvoudige ontbijt mocht net ietsje meer zijn maar de regendouche en de fantastische kamer maken het weer helemaal goed.

IMG_7150

De eerste avond verkennen we de stad. Ons eerste rustpunt (rust is de rode draad tijdens dit weekend) is De Brandweerkantine. Op het terras drinken we gezonde muntdrankjes, eten we inktvis en verschillende tapenades. We houden het gezond. Als kinderen van onze tijd zijn ook wij gefascineerd door de hype van gezonde voeding.
De regen gooit even later roet in het eten. De Bijenkorf blijkt een uitstekend toevluchtsoord. ’s Avonds eten we in Basilica een overheerlijke salade. Het aperitieven schiet er een beetje in. Nederlanders kenden deze traditie duidelijk niet.

8B867ECB-0519-4C75-BDDB-026D4FEA9DAF

De tweede dag start met een oefensessie. Zus 1 wil opnieuw volleyballen. De topconditie van weleer ontbreekt. Het boek van Elodie moet het fitheidsgehalte omhoog stuwen. Als een volleerde turnjuf sommeert ze ons wat we precies moeten doen. Hilarisch.

IMG_3068
Tegen elf uur arriveren we aan de Maastrichtse grotten. Eigenlijk zijn het uitgehakte gangen. De blokken kalksteen werden voor kerken en huizen gebruikt. Het immense gangensysteem is door dagbouw tot een labyrint van 80 km gereduceerd. Toch blijft het de moeite om eens een kijkje te nemen. Wij bezoeken het complex met de step. Een bijzondere ervaring dankzij de bevlogen gids, David. Pas een dik uur later zien we opnieuw het daglicht.

IMG_3076IMG_7648

En je raadt het al … de regen valt met bakken uit de hemel. The Salad Bar brengt redding en een overheerlijke wrap als lunch.

IMG_3077
Die middag kijken we in ‘The Irish Pub‘ voetbal. Toen was er nog hoop … In tegenstelling tot de Ierse cafés in België spreekt het personeel van deze pub gewoon Nederlands.
De Belgen winnen hun match ondanks het gebrek aan weergaloos (prachtig woord) voetbal.
Onze laatste stop voor het avondeten is de vermaarde boekenwinkel. Deze omgebouwde kerk behoort terecht tot de mooiste boekenwinkels die onze planeet rijk is. Wat een hemels, sacraal decor voor zoveel wijsheid en avontuur.

IMG_7179
Bij Burgerlijk eten we een hamburger. Heelijk gezond. Om het evenwicht toch enigszins te bewaren eindigen we met een dessert. En dat is meteen onze laatste avond.

IMG_3100

Op onze laatste ochtend zonder kinderen en man slapen we een gat in de dag. Hoewel ‘liggen we tot tien uur in ons bed’ beter beschrijft wat we doen. Het lang slapen vraagt opnieuw enige training.

Ons zussenweekend is een succesverhaal. Een volgende editie dringt zich op. De plannen zijn er al. Dit wordt ongetwijfeld vervolgd !!!

Tot gauw!

Veel liefs!

GewoonElke

 

NB De foto’s werden op enkele uitzonderingen na genomen door zus 2. De uitzonderingen zijn de ordinaire iPhone-foto’s.

 

Het zussenweekend – wat vooraf ging

Schermafbeelding 2016-06-20 om 08.46.54

Weken hebben we ernaar uitgekeken. De laatste dagen hebben we als kinderen afgeteld. En dan is het eindelijk VRIJDAG!!! Onze eerste editie van ons zussenweekend kan beginnen.

Voor we met z’n allen in ‘de chevy’ – de auto van zus 1 – springen, moet er heel wat geregeld worden. De kinderen laten we achter. Bijgevolg wordt nagedacht over de opvang. De ene zus heeft al wat meer creativiteit nodig dan de andere …

Twee van drie zussen laten de kinderen gewoon thuis. De zorg komt op de schouders van de respectievelijke wederhelften terecht. Dit was – je leest goed ‘was’ – ook het plan ten huize GewoonElke. Alleen … de magneet Afrika – met z’n 1001 werven – trekt net iets harder. Een plan B is aan de orde. De meisjes – ons tweede en derde kind – logeren bij een schoolvriendinnetje. Al sinds de man in exotischere oorden vertoeft, zeuren zij me de oren van het hoofd. Wanneer, o wanneer, mama mogen wij bij … Een ideale oefening in het tellen van de komende nachten. De zoon en de peuter brengen het weekend bij de meter van de jongste door.

Op woensdagmiddag worden de tassen en de bak gevuld met de logeerspullen. Op donderdagavond leveren we alles op het juiste adres. Op vrijdagochtend worden de autostoel en het logeerbed voor de jongste klaargezet. De uitvoering van plan B loopt als een trein.

Vrijdagochtend verbeter ik nog de laatste examens, ruim ik de rondslingerende spulletjes op en haal de laatste was uit de droogkast. Nog heel eventjes … en dan kunnen we vertrekken. Al wordt dit eventjes dankzij een brand in een of ander seinhuis en werken op de ring wel snel EVEN. Tegen iets na twee kunnen we EINDELIJK vertrekken.

Maastricht, we komen eraan!!!

 

Fashiongirls

Dat ons huis niet overloopt van testosteron is duidelijk. Slechts twee op zes zijn van het mannelijk geslacht. Het roze-gehalte ligt hier bij tijden bijzonder hoog. Lippenstift, mascara, nagellak … zijn hier niet veilig. Vorige week nog smokkelde de oudste dochter haar sjacosj mee naar school. Daarin zat mijn enige stuk mascara dat ik rijk ben. Ze is nog maar ZES!!!!

Onze tweede dochter is van hetzelfde kaliber. Al concentreert zij zich vooral op haar outfit. Nog niet zolang geleden veranderde ze minstens drie keer per dag haar kledij. Die pikte ze weloverwogen uit de kast. Vandaag is ze gelukkig wat gekalmeerd op dat vlak. Ze gaat nog vaak uit de kleren. Alleen grabbelt ze haar kleren uit de verkleedkoffer. Het scheelt in tijd. Het opnieuw ordenen van haar kast gaat sneller aangezien alles min of meer geplooid op dezelfde stapel blijft liggen.

Onze meisjes trekken zich net als vele andere kinderen helemaal niets van de bestaande kledingvoorschriften aan. De gekste combinaties zijn nog niet gek genoeg. Roze met knalgroen en een vleugje oranje; korte mouwen in de winter; beenverwamers in de zomer; … Het kan allemaal. Nog niet zolang geleden kon ik mij verliezen in een heftige discussie over de stijlkeuze van de meisjes. Het resultaat is menig ouder bekend: extra stress, net niet of net wel te laat vertrekken, een boze kleuter en een rotgevoel over de mislukte start van alweer een drukke dag.

Tot gauw!

Liefs

GewoonElke