Volwassen gemis

Straks wordt het broeierig heet.

Net als toen.

Die 22ste juni van het jaar 2001.

Mijn eerste jaar als werkmens zat erop. Het beloofde een mooie zomer te worden. De tent om naar Italiƫ te vertrekken stond al klaar. Het laatste examen was afgelegd. De wasmachine zoomde.

In een rotvaart raasden wij naar Roeselare om net te laat te arriveren voor zijn laatste ademtocht.

Die 22ste juni van het jaar 2001.

We zaten in het koele salonnetje. Ieder met een rode balpen in de aanslag om die laatste punten te tellen. Twee kamers verder lag hij die er niet meer was.

Die 22ste juni van het jaar 2001.

Het leven van de man die net geen 22 jaar mijn papa was, hield op. Voor altijd.

Advertenties