De goede voornemens #eindejaarslijstje 5

Elk einde is een nieuw begin. Bij een nagelnieuw, onbeschreven blad dat wacht op de verhalen van 2016 horen goede voornemens. Teveel wilde plannen zijn niet aan de orde. Beter één haalbaar plan dan tien fladderende projecten ergens hoog in de lucht tussen die vogels van de soortgelijke uitdrukking. Één is uiteraard wat weinig. Dus kies ik drie haalbare doelen. Zie hier mijn drie voornemens voor 2016:

  • meer boeken lezen. Voor de concrete planning en uitvoering ervan wacht ik op bookchallenge van Kathleen van de Verbeelding. Sabrina, blogster die ik op de brunch van het Boostyourpostivity-project van Danone ontmoette, vertelde me dat zij begon met de idee om elke maand een boek te lezen. Dat op zich zou al een successtory voor dit voornemen kunnen zijn. En wie weet, beloon ik mezelf op een dag wel met een kindle (uitvoerig besproken door Kelly van Talesfromthecrib). Je ziet de blogosfeer zorgt voor heel wat literaire inspiratie.
  • Mijn eigen moestuin uitbouwen. Hiervoor plan ik babystapjes. De snoephaag staat er al. Dit jaar wil ik pompoentjes en courgettes. Het inspirerende boek van Mme ZsaZsa ligt hier al. Mijn coole zaden-en plantenshop vond ik in Halle – Ecoflora. En het hoekje naast het kippenhok wordt het plekje to be. Er is over nagedacht. Nu nog de botten aantrekken en het spitten kan beginnen.
  • Minstens één keer een workshop in de creatieve sector volgen. Dat kan vanalles zijn: jurkje stikken, nieuwe  steek leren breien, upcyclen, tips voor de moestuin ….

Uiteraard blijf ik

  • verder fietsen;
  • fitnessen;
  • loslaten;
  • organiseren;

En mocht er misschien nog ergens een gaatje in dit drukke schema te vinden zijn droom ik nog wat over het leven als succesvol schrijfster … Dromen zijn dan misschien wel bedrog, ze geven je wel vleugels ….

Benieuwd hoe deze goede voornemens in uit te voeren plannen vervellen en uiteindelijk gerealiseerd worden? Blijf het volgen, hier op mijn eigenste blog ….

Bijzondere momenten #eindejaarslijstje 4

Het is weer voorbij. Kerstavond en kerstdag zijn in een oogwenk gepasseerd. Het eerste deel van de feestweek is voorbij. Daarmee is mijn favoriete deel achter de rug. Dat wij tijdens dat eerste deel cadeautjes uitwisselen is een deel van de feestvreugde. Het was een rustige kerst. Geen stress; eenvoudig, lekker eten; fijne cadeautjes; aangenaam gezelschap. Meer moet dat niet zijn.

Elk jaar opnieuw stelt de Man DE VRAAG. Wat vind jij van 2015?

Dat het een fantastisch  jaar was. Maar dat wist je al.

Wat was er dan zo bijzonder?

Heel wat.

Voor het gemak van mijn jaaranalyse lijst ik enkele bijzondere momenten in willekeurige volgorde op:

  • de dag waarop er in onze keuken een lange tafel stond. Één van mijn dromen kwam uit. De grote familietafel in het hart van ons huis, de open keuken die aan de woonkamer grenst. Ik zie al voor mij: levendige discussies, kleine en grote verhalen bij een kopje thee of een beker warme chocomelk, samen schilderen, huiswerk maken.
  • Onze reis naar het zuiden. Voor het eerst waren we met ons zessen op reis. Ieder van ons beleefde een geweldige tijd. We zijn alweer volop aan het sparen voor de reis van 2016.
  • Mijn stoere zelf die helemaal in haar uppie naar een blogevenement trok. Het was zowaar een van de eerste niet-werkgerelateerde kinderloze dag. Il voerde er integrerende gesprekken met medebloggers bij een overheerlijke, gezonde brunch. Later die dag verliet ik het pand met een voorraadje Danoneyoghurt in een koeltas. Boost your positivity was dan ook een project gesponsord door Danone. De man en de vier zagen mij graag thuiskomen.
  • De geboorte van twee nichtjes. Zus 1 en 2 zetten in oktober en november nog wat extra volk op deze wereld. Nu telt onze kleine familie naast de Mater familias, drie dochters en bijhorende schoonzonen , drie jongens nog vijf meisjes. Onze zoon is nog steeds not amused.
  • Uiteraard mag ik alle kleine, grappige, lieve … momentjes niet vergeten. Vele kleintjes maken samen één groot…

Dan vertrek ik nu naar dromenland, breedglimlachend om zoveel bijzondere momentjes.

 

What about the kids #eindejaarslijstje 3

What about the kids?-  Voor één keer mag de titel in het Engels. Wat met de kinderen? klinkt nu eenmaal niet helemaal hetzelfde in het Nederlands. – Wat onthouden zij van 2015?

image

Tijdens ons avondeten bespreken wij met onze fantastische vier de voorbije dag, suggesties voor de toekomst en deze week het voorbije jaar. Slechts de helft van de kinderen slaagt er in om een behoorlijk antwoord te geven. Verbazingwekkend behoort zoon niet tot die helft. Zijn anders zo inventieve geest die zijn ideeën, wensen, ongenoegens in een aaneensluitend, steekhoudend verhaal giet, laat het compleet afweten. Als we hem vragen wat hij in 2015 zo fantastisch vond dat hij het in 2016 nog eens wil overdoen blijft hij hangen bij het openen van cadeautjes.

Onze meisjes (2 en 3) hebben hun eigen hoogtepunten als volgt geformuleerd:

  • met iedereen gaan zwemmen (vrij vertaald: ze willen nog eens op vakantie naar een camping met een zwembad);
  • knutselen (vrij vertaald: knippen, plakken, kleuren, scheuren, schilderen …. Liefst met mama in de buurt die de werkjes afwerkt als zij geen goesting meer hebben);
  • filmpje kijken (vrij vertaald: een beetje voor de tv hangen en hun mond volproppen met zelfgemaakte popcorn.)

De baby – waarvoor ik nu toch wel eens een andere naam moet bedenken aangezien ons derde meisje dat vrolijk rondstapt, overal opklimt, gezellig mee doet met de rest niet veel kenmerken van een baby meer heeft – kraait vrolijk mee.  Haar hoogtepunt is ongetwijfeld een dagelijks weerkerende gebeurtenis. Het terugzien van broer en zussen na een lange dag in de crèche is elke keer weer zo’n fantastisch evenement dat ons kleine meisje high van contement lacht, knuffelt, loopt, valt … Dat wil ze in 2016 beslist nog een aantal keer overdoen.

Alles samen bekeken kan alleen maar gezegd worden dat ook onze kids een fantastisch 2015 achter de rug hebben. Op naar een nog beter 2016 ….

Over wijze lof #eindejaarslijstje 2

Eigen lof stinkt, zegt een oud spreekwoord. Een ander, nog ouder spreekwoord heeft het over zelfkennis. Die zou het begin van de wijsheid zijn. Een beetje wijsheid op het einde van 2015 kan nooit kwaad. Het stinkende lof hoort thuis op de composthoop. Vandaar dit weergaloze, coole lijstje vol wijsheid over de verwezenlijkingen van 2015 waarop ik trots mag zijn:

  • ik rijd al drie maanden met de fiets op en af naar het werk. Dat ik daarvoor sinds één maand elektrisch fiets doet niets af aan deze verdienste. De auto staat sinds 1 september elke dag netjes op één of ander plekje voor onze deur (of wat verder dankzij een giga-parkeerprobleem in onze straten) te wachten. Geen druppeltje benzine, geen centimeter slijtage … van onze Opel wordt nog aan het woon-werkverkeer van GewoonElke gespendeerd. Heel af en toe bracht de bus bij extreem late terugritjes soelaas. Toch iets om trots op te zijn.

IMG_0084

  • Mijn huishouden met de magische vier en de man loopt min of meer gesmeerd. Elke dag eten we zelfgemaakt eten, lopen de kinderen rond in netjes gewassen en geplooide kleren, elke dag zijn de kinderen op tijd op school, het huiswerk wordt elke dag gemaakt, de kinderen plonsen geregeld in het bad, de zoon mag voetballen, de oudste dochter danst, de drie grote kinderen zwemmen en zo verder en zo voort. Hoewel het altijd nog beter kan, vind ik het een verdienste om met een job, vier kinderen en een man een relatief georganiseerd, gesmeerd gezinsleven te organiseren.

IMG_5547

  • Ik sport opnieuw. Hiervoor mag ik mijn Zussen (voor het idee) en de Vriendin (voor de uitvoering, goede opvolging …) op mijn blote knietjes bedanken. De frequentie mag wat omhoog. Toch slaag ik er ondanks voorgenoemde verdienste in om minimum twee keer per maand de fitnessen en om drie keer per week naar mijn werk te fietsen.`

Schermafbeelding 2015-08-24 om 12.13.35

  • Ik leef gezonder, bewuster en het maakt mij gelukkiger. Ik heb geleerd om met de kleine dingen des levens gelukkig te zijn. Ik heb geleerd om te genieten. Ik heb geleerd om geduld te hebben. Ik heb geleerd dat voor alles een oplossing bestaat, ook al is dat niet altijd de perfecte oplossing … Dit klinkt ZEN. Ook al lukt dit nog niet elke dag, het zorgt voor meer evenwicht. Hoelang mijn onrustige zelve dit zal accepteren is hierbij de vraag. Maar zolang het duurt, geniet ik van mijn ZENNIG-GELUK.

11205573_10206026697959506_8296563611614725420_n

2015 was/is een goed jaar.

Alleen …. omdat alles altijd beter kan, schrijf ik binnenkort mijn to-do-lijstje voor 2016.

De beste aankopen #eindejaarslijstje 1

Het is vreemd om in deze warme tijden de kerstboom op te tuigen, de kerstdis voor te bereiden, de cadeautjes te verzamelen en obligate lijstjes te beluisteren en te lezen.

Er is geen ontsnappen aan. 2015 loopt op zijn laatste benen. Het jaar van de millenniumdoelstellingen, de giga-klimaatconferentie in Parijs, de 50ste verjaardag van het Tweede Vaticaansconcilie, de aanslagen in Parijs, Beiroet, Kameroen … en nog zovele andere, … Het jaaroverzicht zal niet uitblinken in schoonheid. Het kleurt donkerrood van het gevloeide bloed, zwart van de apocalyptische doemscenario’s als er niet dringend iets veranderd.

Het wordt beter … dat denk ik en hoop ik vooral. Positief denken is hierbij al een goed begin. Daarom vul ik de laatste weken van 2015 met positieve, sprankelende, fijne berichten. Lijstjes afgewisseld met warme verhalen … Daar worden wij (de lezer en mezelf) blij van – dat hoop ik toch ;-).

Mijn eerste lijstje is er eentje dat een kleine beetje veel dikke vriendjes is met de consumptiemaatschappij. Desalniettemin werd ik er content van. Hier volgen mijn aankopen van het jaar:

  • met stip op één staat mijn elektrische fiets. Na veel gewik en geweeg besliste ik begin november om te investeren in deze hype. Het legde me geen windeieren. Ook bij regenweer en heel veel wind (sinds de herfstvakantie waait het elke dag keihard) fiets ik dapper naar mijn werk. De buitenlucht, het uitzicht langs het kanaal … ik word er vrolijk van.
  • Een nieuwe vaatwas. Of dit nu helemaal strookt met het milieu weet ik niet. Maar dat het mijn leven gemakkelijker heeft gemaakt dat is wel zeker. Onze vorige, nochtans uitstekende vaatwas, had de verbouwingen niet overleefd. Iets met een platgedrukte afvoer en een draadje (het fijne begrijp ik er niet van) zorgde ervoor dat afwassen met de machine geen optie meer was. 10 maanden lang deed ik het zoals anderen het al eeuwen deden, met de hand. Minstens één uur afwassen per dag. Aangezien het leven volgens die ene reclame uit meer dan afwassen alleen bestaat, ging ik in juli overstag. Er moest en er zou een nieuwe machine komen. Die staat nu te blinken in onze geïmproviseerde keuken (een echte keuken staat op de planning tegen 2020). Terwijl de machine ’s avonds haar werk doet, geniet ik van mijn kopje thee in het gezelschap van de man in mijn luie zetel.
  • Een frietjesmachine, gekend onder de naam friteuse. Nog voor het masterplan verbouw-eens-een-huis had ons oud frietjesmachine het begeven. Een nieuwe stond heel lang niet op de planning wegens plaatsgebrek. Tijdens één van mijn aanvallen ruim-het-huis-een-beetje-op reorganiseerde ik de fietsengarage. Op een van de rekken was een plekje, net groot genoeg voor een friteuse, over. De machine werd met veel gejuich onthaald. Sinds die heugelijke dag eten we minstens twee keer per maand frietjes of gefrituurde bakbananen.
  • Last but not least: tijd. Zoals je eerder kon lezen startte ik op 1 september met mijn ouderschapsverlof, netjes gespreid over 20 maanden. Daardoor werk ik maar 80% meer. Uiteraard zie ik dit op het einde van de maand op mijn loonbriefje. Maar de tijd die ik ervoor in de plaats krijg, is onbetaalbaar. Het leven is zoveel rustiger. Al blijf ik het vreemd vinden dat mensen in deze tijd TIJD moeten kopen om rustig te kunnen leven.

Ongetwijfeld werd dit huis dit jaar nog voller gestouwd met spullen. Deze vier lijken nu de beste aankopen.

En jij? Heb jij ook zo’n dingen waar je zo content van wordt?

Over Q-time #boostyourpositivity

Q-time, quality time of kwaliteitstijd …. daarover mochten we even nadenken bij die laatste opdracht van het boostyourpositivity-project. Niet zo eenvoudig. Twee weken na datum, een bericht in de prullenbak, enkele brainstormmomenten op de fiets later en ik heb nog steeds niets.

Of ik dan geen tijd met de kinderen doorbreng, hoor ik je denken. Uiteraard wel. Het overgrote deel van de tijd die onze kinderen buiten de school-en werktijden hebben, brengen ze met mij door. Mijn onderwijsjob en de onregelmatige uren van de man zijn hiervoor verantwoordlijk.

Of daar dan geen quality time tussenzit? Laat ons hopen van wel, denk ik dan. Alleen vind ik het moeilijk om dit soort tijd te definiëren. Want eigenlijk vind ik dat alle tijd met de kinderen (en bij uitbreiding met de medemens tout court) kwaliteitsvolle tijd moet zijn.

Mijn kinderen, a ja ze zijn met z’n vieren, moeten hun tijd vaak delen. Het gebeurt niet zo vaak dat ik er met één kind alleen op uittrek. Onze jongste heeft de meeste exclusieve mamatijd omdat ze op vrijdag net als mama een dagje thuis werkt. De andere kinderen moeten het hebben van af en toe een boodschappentochtje alleen met mama.

Om het bericht helemaal af te maken onze top tien van onze favoriete tijdsbesteding:

  1. met z’n allen bij mama en papa in bed;
  2. samen naar de bib;
  3. op restaurant uiteten;
  4. in de Colruyt boodschappen doen (want je kan daar fanalen proeven);
  5. met de trein op uitstap;
  6. lekker lui voor tv hangen;
  7. op het strand uitwaaien;
  8. zwemmen met z’n zessen;
  9. verhaaltjes lezen voor het slapen gaan;
  10. koken en bakken.