Perfect #6 – lezen

De perfect-blogchallenge van Miss Pixie had deze week de coolste, gemakkelijkste, meest relaxerende challenge: 15 minuten lezen per dag. De enige voorwaarde was dat het geen sociale media was. Tijdschriften, fictie, non-fictie behoorden tot de mogelijkheden. Aangezien de #nooitnietlezen op mijn lijf geschreven is, was dit de challenge. Het grootste obstakel in deze is tijd vinden. Niet eenvoudig met vier monstertjes in de buurt…
Overdag halveerde het aantal kinderen dankzij een fabelastisch danskamp. De oudste en de jongste bleven gezellig thuis. Door een platte band, versleten remblokjes en de verderzetting van de klusjes ( ik heb duidelijk de smaak te pakken) kwam er van lezen niets in huis. Tot ik op een avond Ken Follett in handen kreeg. Waw… ik werd gebeten door zijn heldere, aanstekelijke stijl. Zonder kinderen zou ik het boek pas na de laatste pagina opzij leggen. Het kostte me een kleine week om het eerste deel van de century-trilogie uit te lezen. Het tweede en derde deel zijn gereserveerd. Als je mij de komende week niet vindt, dan zit ik in een hoekje met een boekje.

Bij deze, de lees-challenge is geslaagd!!!

Tot gauw

Veel liefs

GewoonElke

Advertenties

Onder volwassenen

Boeken lezen; het is mijn lang leven. In mijn buurt ligt altijd een boek. Zelfs als ik geen tijd of goesting heb om erin te lezen wil ik iets om te lezen binnen handbereik.

De afgelopen jaren stelde ik me al een paar keer kandidaat voor de lezersjury van de boekenuil. Helaas, 100 mensen blijken snel gevonden. Elke keer kreeg ik een vriendelijk doch besliste NEEN op het rappel. Toen onlangs een oproep voor een te schrijven review van de uitgeverij Meulenhoff verscheen, kon ik niet anders dan het nog maar eens proberen. Precies twee dagen later viel het verdict in mijn mailbox. Ik mocht het boek ‘Onder Volwassenen’ geschreven door Jami Attenberg recenseren. Zo heet dat dan met een sjiek woord.

Het boek las ik op een hete vrijdagavond. Mijn spoortijd van en naar de allerlaatste les aan de VUB vormde de ideale gelegenheid om mij door het relatief dunne boekje heen te werken.

Uit mezelf zou ik het boek nooit gekozen hebben. Hoewel ik gek ben op New York en het hoofdpersonage Andrea in deze stad woont, is het niet meteen een sprekende titel. Ook de kaft en de achterflap zijn naar mijn aanvoelen allesbehalve flitsend. Het doel was het beoordelen van dit exemplaar. Er zat dus niets anders op dan er echt aan beginnen. Het moet gezegd, het beviel me wel. Het verhaal is op zich niet complex, onoverkomelijk of moeilijk te begrijpen. De fijne draadjes die doorheen het verhaal zijn verweven, vormen een stevig skelet waaraan het verhaal is opgebouwd. Het is helemaal niet chronologisch. Toch vormt dit allesbehalve een struikelblok voor de samenhang van het verhaal en het tekstbegrip. Het is een humoristisch verhaal met een bijzonder rauwe kant.

Het verhaal op zich is geen blijvertje. Het nestelt zich niet in je hoofd. Je kan het gemakkelijk opzij schuiven. Toch was het een fijn boek om te lezen. Een tussendoortje met een extraatje aan humor, rauwheid en taligheid. Ideaal voor een hete zomerse avond.

Tot gauw!!

Veel liefs

Elke

Goedgelezen

Eén van mijn aller’goedste’ voornemens was het nieuw leven inblazen van mijn leesverslaving. Als kind las ik zowat alle boeken die in de plaatselijke jeugdbib te vinden waren. De overstap naar de ‘volwassen’ literatuur was een moeilijk, langdurig proces. Pas toen ik een jaar of 25 was, las ik meer ‘volwassen’-boeken dan jeugdboeken. Zelfs nu in mijn dertiger jaren (in mijn hoofd ben ik nog steeds 27) grijp ik nog vaak naar boeken bedoeld voor het jeugdige volkje.

De hoeveelheid literatuur die ik de laatste jaren achterover sloeg, varieerde van 2 of 3 per jaar tot maximum 8. Bedroevend vond ikzelf. Hoog tijd om daar verandering in te brengen. Ik poetste mijn brilletje, limiteerde het aantal schermuren en verplichte mezelf minstens twee avonden in de week voor het slapen te lezen. Het laatste duwtje in de rug vond ik in de geweldige site goodreads.Schermafbeelding 2016-02-27 om 21.54.20

Deze site is een soort online boekencafé. Je kan stimulerend vrienden zoeken en vinden, lid worden van een boekenclub om leestips te vinden of deel te nemen aan geanimeerde discussies. Of je kunt net als ik deze site vooral als boekenorganisator gebruiken. Ik hou er mijn gelezen boeken, want-to-read en currently-reading-boeken bij. Geen bladwijzer of omgeplooid hoekje meer nodig om te weten hoever je in het boek geraakt bent. Eens het boek uitgelezen kan je er indien gewenst een score en een recensie bijvoegen.

Die boekhouding is voor mij een zegen. Al zolang ik me kan herinneren lees ik meer dan één boek tegelijkertijd. Zoals je kan zien lees ik er nu zeven. Zodra ik een nieuw boek zie liggen, begin ik eraan. Bovendien heeft elke kamer in ons huis een ander ‘currently-reading’ boek. Soms kan ik maar 10 minuten lezen. Dankzij goodreads verlies ik niet de helft van mijn leestijd aan het zoeken van de pagina waar ik gekomen was.

Schermafbeelding 2016-02-27 om 21.54.55

Het grootste nadeel, naast het feit dat deze site uiteraard een internetverbinding nodig heeft, is de hoeveelheid boeken die er passeren. Mijn want-to-read -lijstje is nog langer geworden dan het al was. Bij deze stem ik voor gesubsidieerd leesverlof. Een mens wordt er gelukkiger, intelligenter, vindingrijker, creatiever … van.

Na de ode aan mijn nieuwe favoriete site duik ik terug in ‘Het smelt’ geschreven door Lize Spit. Een debuutroman die me na 49 bladzijden al helemaal in zijn greep heeft. Alle chance dat deze klepper 490 bladzijden telt…

Schermafbeelding 2016-02-27 om 22.12.11

Tot gauw

GewoonElke

 

 

 

Over boeken in ons huis

Schermafbeelding 2016-01-10 om 21.53.20

Boeken … overal in ons huis vind je boeken. Op de meest vreemde plaatsen slingert er eentje rond. Dit kan ook niet anders. In ons huis wonen zes boekenwurmen. Jong, oud, klein, groot … elk van ons heeft zijn eigen boekenverzameling. De een al wat groter dan de andere.

12184273_10206026492754376_7632766388624080085_o

Toen onze boekenkast (een echte Billy van den Ikea) vorig jaar instortte, was ik er het hart van in. Onze woonkamer zonder boekenplank. Het voelde vreemd aan. Ik was zelfs een beetje verweesd. Om het gemis wat op te vangen slingerde in elk hoekje van onze centrale leefplaats een boek. Twee plastic bakken gevuld met boeken staan naast de speelgoedbakken. De andere boeken staan in zeven kartonnen dozen in de logeerkamer, ook wel oma’s kamer. Daar wachten ze op hun nieuwe thuis.
In tussentijd kregen de kinderen een miniboekenkastje dat ondertussen alweer afgeladen vol zit met, je raadt het al, kinderboeken. Binnenkort verhuist het kastje naar de meisjeskamer.

Na lang wikken en wegen hebben we ondertussen een heus toekomstplan voor onze woonkamer. En je raadt het al; de boekenkast krijgt een ereplaats. Het ideetje pikten we van het interieur van Het Huis. In afwachting van een geschikte uitvoerder en het nodige budget palmde ik twee schappen in van onze nieuwe kast; een Kallax. Billy’s komen hier niet meer binnen wegens het gebrek aan draagkracht 😉

media_xll_8132007

Deze foto van mijn droomboekenkast vond ik op Deze foto van mijn droomboekenkast vond ik op hln.be

Over lijstjes en boeken

Boeken … ons heel huis ligt er vol van. Vaak tot ergernis van de man. Alhoewel ook hij zijn aandeel in onze boekenvoorraad heeft. Dat zowat al onze huisgenoten verslaafd zijn aan lezen zal je wellicht niet verbazen. Elke dag leest elk kind minstens vijf minuten in een boek. En tussen de bedrijven door probeer ook ik wat tekst tot mij te nemen. Dit is mijn top vijf van dit moment!

  • Heen-en-weerschriftjes van de meisjes (de baby incluis) en de schoolagenda en het rapportje van de zoon: elke week kijk ik uit naar die unieke blik die ik dankzij deze documenten in het crèche- en schoolleven van de kinderen krijg. Verhalen, activiteiten, nieuwe woordenschat, taakjes, blije gezichtjes … Fantastisch!
  • Taken en toetsen van mijn leerlingen: nu ik weer aan het werk ben, moet dit helaas opnieuw gebeuren. Zolang er niet te veel fouten instaan en de leerling in kwestie geen ambities heeft om het meest recente geheimschrift te ontwikkelen vind ik dit ongeveer oké. Helaas behoort studeren niet altijd tot een van de prioriteiten van die lieverds. Ook het schoonschrift heeft zijn beste tijd gehad.
  • Bloglovin‘: sinds ik zelf ben beginnen bloggen lees ik bij wijze van research andere blogs. Om het mezelf gemakkelijk te maken gebruik ik mijn bloglovin’-account. Als iemand van de bloggers die ik volg een nieuw berichtje schrijft dan vind ik dat daar terug. Handig! Tales from the crib, miss fabuleus, mama van vijf … zijn maar enkele  van de meeste bekende blogs die ik volg. Altijd leuk om te lezen hoe die andere vrouwen hun leven organiseren.
  • Whatsapp-berichtjes van mijn zussen: in over mijn zussen had ik het al over mijn fantastische zussen. We houden elkaar op de hoogte van de verwikkelingen in onze spannende levens. Aangename lectuur ‘verlucht’ – je bent historicus of je bent het niet – met prachtige foto’s van het nageslacht en onszelf.
  • Echte boeken: tot enkele dagen geleden was ik druk bezig in Feest in het begin van Joke van Leeuwen. Dit boek is op onverklaarbare wijze verdwenen. Ik wil zo graag weten hoe het afloopt. Mijn geduld wordt werkelijk op de proef gesteld. Voorlopig lees ik verder in het boek ‘Opgeruimd’ van Marie Kondo. Voor school lees ik ‘Tirza‘ van Arnon Grunberg. Dit is het eerste boek dat ik van deze Nederlandse schrijver lees. Het vreemde verhaal maakt me nieuwsgierig. Het leestempo ligt bijzonder laag. Aan het huidige tempo zijn de boeken bij het vallen van de bladeren uitgelezen …

Voor een lees-verslaafde is dit een pover lijstje. Ik droom van extra leestijd … Gelukkig komt de grote vakantie eraan. Hopelijk ziet mijn top 5 er dan toch een beetje anders uit. In tussentijd wens ik jou en mezelf heel veel leesplezier!