As we speak # 2

Iets meer dan een maand geleden schreef ik op uitnodiging van Kelly (Tales from the crib) mijn allereerste ‘As we speak’. Eentje is maar eentje. En tijdens de planning van mijn blogberichten (dankzij Kathleen van de Verbeelding waagde ik me aan een heuse blogplanning) plande ik alvast een aantal ‘As we speak’-berichten. Ziehier mijn tweede ‘As we speak’.

Lezen: sinds een kleine twee weken ben ik weer aan de slag. Het lezen staat noodgedwongen op een laag pitje. Ik probeer elke dag minstens één hoofdstukje te lezen. De ideale plaats voor deze tien minuten me-time is mijn warme bedstee. Het werkersleven en het runnen van ons zeskoppig huishouden is zo vermoeiend dat ik meestal meteen in slaap val. Op mijn geïmproviseerde nachtkast (het bed van mijn jongste dochter) liggen twee boeken: Feest van het begin geschreven door Joke van Leeuwen en het boek Opgeruimd van Marie Kondo. Dat laatste boek won ik vorige maand dankzij een Facebookwedstrijd van ‘Miss Fabuleus’. Ik kan nu al vertellen dat het boek van Joke van Leeuwen een prachtig boek is. Zonder kinderen en zonder acuut slaapgebrek zou ik het boek van het begin tot einde in een adem uitlezen. Het tweede boek is eerder een tussendoortje. De echt goede tips heb ik nog niet gelezen. Ik ben nog niet verder geraakt dan bladzijde 20…

Eten: hoewel ik nog steeds met mijn weekmenu aan de slag ben, schiet het uittesten van nieuwe receptjes erbij in. Ik beperk me voorlopig tot het klaarmaken van alle clichés op een rijtje: worst met appelmoes, bloemkool met witte saus, spaghetti, macaroni met kaas en hesp, hamburger (al dan niet veggie) met sla en tomaat, …

Genieten van … : zit er voorlopig niet in. Er moet nog zoveel gebeuren dat er geen tijd overblijft om eventjes te genieten van mijn kinderweelde. Ik probeer elke dag elk van de vier een exclusief momentje te geven. Langer dan 5 minuten duren ze niet. Alleen de baby heeft dankzij de borstvoeding nog heel wat quality-time met mama. Alhoewel … vaak gebruik ik dit korte rustmomentje (het is een slokkopje) om snel mijn mail, werkmail, Facebook, … te checken. Genieten van een zeepsopbad, een dutje halverwege de dag, een rustmoment … spaar ik op voor rustigere tijden die er hopelijk heel snel aankomen.

Mij verdiepen in: leerstof, leerplannen, examens. Het einde van het schooljaar staat voor de deur. Er moet nog heel wat gebeuren. Ik ben bijgevolg genoodzaakt om mij te verdiepen in de nog ongeziene leerstof, jaarplannen en examens.

Reorganiseren: gebeurt nog steeds. Vorige week nog mocht ik in allerijl ons huis compleet reorganiseren. Dat het er achteraf alleen maar beter uitziet, is een fantastische motivatie om alles in te pakken, te verslepen en opnieuw uit te pakken. Kwestie van het geheel leefbaar te houden. Voorlopig leven we nog even in de chaos. Maar na al dat geklop, gezaag en verhuis start ik (over een jaar of tien) met het masterplan ‘organiseer-eens-een-huis’.

Advertenties

Over zussen

“Loop naar de maan!!!”
“Pak een brommer, dan kom je er sneller!!!”
“Een motor, dat is nog beter. Dat gaat nog sneller vooruit!!!”

Om de hoek barsten we, mijn zus en ik, in lachen uit.
Als we ’s avonds thuiskomen, krijgen we de wind van voren. Zoveel kabaal, ruzie voor de hele straat, zo zijn wij toch niet opgevoed. De reden van ons intens gebrul is er in een of ander geheugengat tussenuit geglipt. Wellicht ging het dispuut over een lege chocopot of een te uitgebreid gebruik van de badkamer.

“Als je (jongste zus) niet vertelt dat wij (middelste zus en oudste zus), dan krijg jij een snoepje.”

Ja, dat zag ze wel zitten, de benjamin van de familie. Tot ons moeder en/of vader thuiskomen. Twee minuten na hun aankomst weten ze al dat we in elkaars haren vlogen.

Opgroeien in een gezin met zussen en/of broers zorgt voor de nodige animo. Elke dag gebeurt er wel iets. Kleine en grote ergernissen komen en gaan. Intense momenten van plezier horen erbij.

Ik had het geluk om op te groeien met twee fantastische zussen. Toegegeven, tijdens onze kinder-en puberjaren zat er vaak een haar in de boter. Onze kleine en grote discussies waren niet op één hand te tellen. De logica zelve aangezien wij heel erg verschillen. Elk heeft zijn eigen karakter. En toch zorgden en zorgen we goed voor elkaar.

Mijn ene zus woont aan de andere kant van het land. Zij vult haar longen elke dag met gezonde zeelucht. Samen met haar lief heeft ze zoontje. Ze werkt bij de belastingen en reist elke dag het halve land af om de Belgische staat wat rijker te maken – allé, dat verwachten we toch van onze belastingdiensten. Ze traint op regelmatig basis mee met de plaatselijke volleybalploeg.

Mijne andere zus woont in de ‘mooiste’ stad van Vlaanderen. Daar woont ze samen met haar lief en het coolste metekind van de hele wereld. Haar dagtaak bestaat uit het coördineren van de GON-leerkrachten van haar school en het begeleiden van enkele van die kinderen. Een betere GON-leerkracht is er op deze aardbol niet te vinden. Net als de andere zus speelt ze graag volleybal.

Ooit startte ik met volleyballen. Mijn twee zussen zijn in mijn voetsporen getreden. Hun volleybaltalenten waren/zijn duidelijk minstens tien keer zo groot als de mijne. Ik ben apetrots op mijn volleyballende zussen, ook al hangen hun schoenen bijna aan de spreekwoordelijke haak.

Vandaag vormen we een hecht trio. Dankzij de moderne technologieën blijven we aanwezig in elkaars leven. “WhatsApp” is voor ons uitgevonden. Sinds juli 2014 postten we maar liefst 524 foto’s (minstens 2 per dag). Heerlijk is het om bij het ontwaken een berichtje van één of van beide te lezen.

Nog beter wordt het als de hele bende (drie zussen met hun lief/man en hun kinderen en ons moeder) samen zit.  Met dit nannekensnest – zoals ons vader zaliger zou zeggen – valt er altijd iets te beleven.

Zussen, een echte aanrader. De mijne dan toch.

Schermafbeelding 2015-04-25 om 22.19.31

15 dingen waar ik blij van word

Om mijn goede voornemens wat kracht bij te zetten focus ik me vandaag op die 15 dingen waar ik zo blij van word. Hier volgen ze in willekeurige volgorde:

  1. Vanzelf wakker worden. Geen vervelende wekker die je slaap op luidruchtige wijze onderbreekt, geen huilende kinderen die je adrenaline de hoogte in jaagt ..
  2. De eerste lentezon op je snoet. De warmte, de geur, de kleur … alles om je heen verandert en ziet er zoveel beter uit.
  3. Een heerlijk kopje thee als de kinderen eindelijk in bed liggen. Ik geniet van de warmte van de kop, van de stoom die boven de kop cirkelt, de zachte smaak van mijn groene citroenthee.
  4. Zoentjes. Onze twee oudste meisjes zijn echte zoentjesmonsters. Ze houden van knuffelen en overladen ons (mama en papa) met zoentjes. Ook hun kleine zusje mag van al die liefde meegenieten. De grote broer vindt zichzelf al behoorlijk stoer voor ‘zoentjes’. Maar zo af en toe heb ik het voorrecht om naast zijn dagelijkse knuffel een zoen te krijgen. Het lijkt eerder een snelle veeg op mijn wang. En toch voelt het als de dikste klapzoen die ik ken.
  5. De stilte voor de storm. Heel soms gebeurt het wel eens dat ik ietsje vroeger thuis ben dan mijn huisgenoten. Dan heb ik welgeteld 10 minuten rust. De stilte, het opgeruimde huis … Een zalig gevoel.
  6. Frambozen. Ze smelten op je tong en smaken zo zacht. Mmmm… Nog even en ik kan weer genieten van deze heerlijke zomervrucht. Het planten van een struikje of twee staat al gepland.
  7. Een goed boek. Ik hou ervan om mezelf te verliezen in de wereld van een ander. Met open mond lees ik de prachtig gebouwde zinnen. Ik geniet van de woordkeuze die nagels met koppen slaat.
  8. Mijn poetsvrouw. Ze komt om de twee weken voor drie uur. Als ik thuiskom, zie ik dat ze langs is geweest. Alles is opgeruimd, de vloeren zijn proper, het fornuis blinkt. Het lijkt wel alsof ze de zon in ons huis laat schijnen.
  9. Het warme lijfje van mijn kleintje dat tegen me aanligt. Dit onvoorwaardelijke vertrouwen van mijn onschuldig kind. Intens genieten.
  10. Warme sloffen in de winter. Ik haat koude voeten. Voor ik naar mijn werk vertrek, leg ik mijn sloffen op de verwarming. Als ik ’s avonds thuiskom, schuif ik er mijn koude voeten in. Heerlijk.
  11. De man die vroeger dan verwacht thuiskomt. Hij werkt in een ploegensysteem en is af en toe in het buitenland. Ik zit vaak alleen thuis. Heel soms eindigt zijn werkdag vroeger. Een gestolen uurtje.
  12. Huishoudapparaten die het leven aangenamer maken. Een efficiënt wasmachine, een goed functionerende stille droogkast, een brommende vaatwas, … terwijl ik languit in de zetel geniet van zoveel ijver.
  13. Een stapel verbeterde taken. Verbeteren vind ik één van de minst leuke onderdelen van mijn job. Slecht geschreven zinnen, bladen zonder naam, het betere knip-en plakwerk – google is je vriend wordt letterlijk genomen -, … Een punthoofd krijg ik ervan. Eens de stapel aan de linkerkant verdwenen is en die aan de rechterkant haar maximale hoogte bereikt heeft, zit de taak erop. Een kop thee is mijn welverdiende extraatje.
  14. Chillen in onze tuin. In de schaduw van onze Japanse kerselaar heb ik een prachtig zicht. Voor mij voetbalt de zoon. Op de glijbaan aan de rechterkant van de tuin speelt ons derde kind. De tweede in rij oefent met haar roze springtouw. De baby vermaakt zich op picknickmat. De zon verwarmt mijn lijf en leden. De zomer komt eraan!
  15. Het lezen van dit lijstje. Blij worden is gemakkelijker dan gedacht.

Een gewone maandag ten huize GewoonElke

6 u De wekker zoomt meedogenloos. Ik laat de baby drinken. Na het volgende zoomgeluid sta ik op. Aangezien ik vandaag enkel de jongste moet wegbrengen heb ik een zee van tijd. Ik ontbijt gezond: havermout, peer en thee. Als kers op de taart zorg ik ervoor dat de rugzakjes van de kinderen klaarstaan. De man heeft chance vandaag. Tien minuten later is ook de baby vertrekkensklaar. Dag 1 van mijn heroptredén kan beginnen.

7 u 30 Ik zit gezellig in de leraarskamer bij te kletsen. Over 40 minuten start mijn werkdag echt. Ik ben benieuwd.

12 u 30 De ochtend is voorbijgevlogen. De leerlingen lijken blij mij terug te zien ook al hebben we die eerste ochtend hard gewerkt. Ik haast me naar een kleine hokje in het oudste gedeelte van de school. Daar kan ik in alle rust kolven voor mijn kleine meisje. Alhoewel die rust relatief is. De man belt om nog wat praktisch afspraken over ons Mgereorganiseerd huis te maken. Mijn leeskwartiertje zal voor morgen .

image

13 u Ik vat post aan de toiletten. Om een of andere reden is dit de vaste samenscholingsplek voor onze leerlingen. Sommige eten er zelfs hun boterhammen op. De aantrekkingskracht van de WC is mij compleet onbekend.

13 u 20 Nog een uurtje les en dan zit het erop voor vandaag. De derdes zijn op uitstap waardoor ik uitzonderlijk vroeger klaar ben.

14 u 30 Door de reorganisatie van het huis is er nood aan een alternatieve weekmenu. De keuken is even under construction. Op weg naar huis passeer ik langs de Colruyt om de nodige inkopen te doen.

15 u 30 Ik sta netjes op tijd aan de schoolpoort. Voor de kinderen is de eerste dag goed verlopen. De namiddagshift van de man zorgt ervoor dat er voor de kinderen deze week nog niet te veel veranderd. De jongste kleuter van ons gezin zit sinds vandaag in de 1ste kleuterklas. Ze is de onthaalklas tot haar grote spijt ontgroeit.

16 u We pikken de baby in de crèche op. Afgezien van het feit dat ze in de relax en in een soort wieghangmat slaapt en hardnekkig weigert ook maar een druppel van de afgekolfde melk te drinken is het goed gelukt. Ik ben toch blij ons kleintje weer in de armen te kunnen sluiten. Het afscheid ’s morgens was pijnlijker dan verwacht. Zij haalde haar liefste glimlach boven en moeder pinkte een traantje weg!

16 u 10 Thuis eten we een ijsje. Dat hebben we wel verdiend. De kinderen amuseren zich in de tuin.

image

17 u 30 De Zon begint te zakken. Tijd om op te ruimen. Binnen heerst chaos. Lawaai, stof, weinig plaats …  Ik warm de lasagne en was de kinderen in een semi zeepsopbad. De baby is niet echt enthousiast.

18 u 15 Ergens in de chaos is er plaats om te eten. De afwas achteraf doen we in bad… Ik tel de dagen naar het einde van de chaos af.

19 u De meisjes gaan slapen. Het duurt even voor ze naar dromenland vertrokken zijn. Het starten in een nieuwe klas is ingrijpender dan verwacht. Knuffels, zoentjes… zijn efficiënte middelen om het hoofdje van ons kleintje weer rustig te krijgen.

20 u De zoon profiteert van mijn gebrek aan daadkracht na de eerste werkdag. Veel te laat gaat hij slapen. Ik kan amper mijn ogen openhouden. De kleinste van de bende slaapt in mijn armen. Ik stuur de zoon naar bed en besluit ook zelf te gaan slapen.

Best wel vermoeiend zo’n eerste werkdag na die heerlijke thuisblijftijd. Geeuw … Slaapwel.

Over goede voornemens

Bij elke nieuwe start horen goede voornemens. Twee keer per jaar waag ik me aan het plaveien van deze weg. Dit jaar doe ik er eentje extra bovenop!

Maandag start ik met werken na ettelijke thuisblijfmaanden. Dan laat ik mijn vier kleintjes op een voor mij ontiegelijk vroeg uur achter in de crèche of in de opvang. De kinderen hebben het over bewaking, een afschuwelijk woord. Gelukkig kan ik ze na school m.u.v. de dinsdag bij het laatste belsignaal oppikken. Een van de volgende blogs schrijf ik meer over ons werk-school-creche-gezinsritme. Vandaag schrijf ik over mijn verse goede voornemens:
  1. Op tijd naar bed, de cruciale sleutel om min of meer uitgeslapen door het leven te gaan. Zolang de baby borstvoeding krijgt, is dit voor mij van levensbelang. Ons kleintje maakt van doorslapen net als onze andere meisje op die leeftijd geen prioriteit. Hoewel ik amper wakker wordt als ze aanhapt, is het toch belangrijk om die gemiste tijd ’s nachts op een ander tijdstip te recupereren.
  2. Op tijd uit bed. Nu de dagen alsmaar langer worden, is dit niet onoverkomelijk, zou je zo denken. Ware het niet dat het vroeg-opstaan-gen niet tot de mijne behoort. De snooze-knop is voor mij uitgevonden. Dit tot ergernis van de man. Een keer snoozen mag, maar daarna moet ik onherroepelijk uit dat warme bed.
  3. Rustig blijven, altijd! Deze week nog beschreef de zoon mama als boze stress. Gelukkig wordt hun oordeel een dag later milder. Mama knutselt met hen, bakt pannenkoeken, leest boeken en geeft knuffels. Een omgegooide beker melk, een pasgewassen T-shirt met vlekken, een woonkamer gevuld met snippers …. Wie weet, lukt het mij dit probleem in complete zen-modus te lijf te gaan. Of nog beter, hebben de kids eindelijk begrepen dat het leven met wat minder nonchalance zoveel rustiger is.
  4. Tijd voor de man en voor mezelf. Met vier kinderen, een fulltime job en verbouwingen is het hier druk. Er gebeurt altijd wel iets wat moet gebeuren. Al deze prioriteiten even loslaten om samen of alleen eventjes van wat vrije tijd te genieten kan zoveel deugd doen. Elke dag eventjes al is het maar een kwartier en een keer per maand een avondje voor ons twee, dat zou nu toch moeten lukken
  5. Positief denken. Die paar maandjes thuis hebben me deugd gedaan. Meer dan vroeger slaag ik erin om halfvolle glazen i.p.v. halflege glazen te zien. Veilig geborgen in mijn eigen wereldje met de man en de kinderen is dat niet zo’n zware opgave. Stress, druk van buitenaf, minder tijd … kunnen de roze bril snel enkele tinten donkerder maken. Ik doen mijn best om het leven in knalkleuren te zien. Het schilderen van de stoelen was al een goed visueel begin.
Vijf haalbare doelen. Dit moet lukken. Ik hou jullie op de hoogte!

Over een rommeltjesweekje met knalkleuren

De voorbije week gaat de geschiedenis in als een rommeltjesweekje. Alle zorgvuldig uitgedokterde plannetjes liepen op zijn minst vertraging op. Het begint al op zaterdagavond. Eén van de man zijn vrienden belooft eeuwige trouw aan de vrouw van zijn leven. We worden tegen 20 u verwacht (dat dacht de man). Om 18 u sta ik nog gezellig te koken. Er is nog een zee van tijd. Op Afrikaanse feesten is het aanvangsuur vrij voor interpretatie. De meeste feestvierders komen rond een uur of tien. Dit keer maakt de man deel uit van het protocol. Dit team checkt of de genodigden wel op de gastenlijst staan en begeleidt hen naar hun tafel. Het is immers niet uitzonderlijk dat iemand die toevallig vrienden of familie op bezoek heeft, deze naar het avondfeest meebrengt. Om dit alles enigszins in goede banen te leiden moet de man min of meer op tijd arriveren. Hij schrikt zich een hoedje als blijkt dat we om 19 u 30 (een half uur vroeger) verwacht worden. De voorbereidingen worden in een versnelling hoger uitgevoerd. De drie kinderen blijven in een ontploft huis samen met de schoonbroer achter. De volgende ochtend komt dit wel in orde … De baby mag mee. Ze zit in een draagdoek dicht bij mama. Haar oren beschermen we met knalgroene oorbeschermers. The talk of the evening. foto 1 Deze week is de startweek in de crèche voor de baby. De zorgvuldig uitgekiende planning verloopt een beetje anders dan voorzien. Het duurt even voor ik op maandag de verantwoordelijke te pakken krijg. De voorbije weken was ze afwezig. De eerder gemaakte afspraken met haar collega wijzigen. Op dinsdagnamiddag plannen we het intakegesprek. Intakegesprekken met drie extra kinderen zijn niet aan te bevelen. Aangezien de man de ochtendshift werkt, is er niet veel keuze. De boswandeling met de moedergroep schiet erbij in. Om de maandag nog enigszins zinvol in te vullen geef ik onze nieuwe stoelen een eerste laag met een knalkleur. Als in de nabije toekomst de nieuwe vloer onze keuken bedekt, kunnen de kids elk op hun eigen stoel zitten. Eén laagje blijkt onvoldoende. Lakverf heeft droogtijd nodig. Er zit niets anders op dan dinsdag het tweede laagje aan te brengen. foto 3 De zoon, onze oudste, heeft nieuwe kleren nodig. Het zonnetje zorgt ervoor dat deze plannen in een stroomversnelling komen. Tussen het schilderen en het intakegesprek door koop ik snel enkele zomerspullen. Dan kan die arme jongen luchtige kleren aantrekken. foto 4 Ons verhaal ‘verbouw-eens-een-huis’ krijgt tijdens mijn laatste weekje thuis met de kids een onverwachte wending. Ik heb één dag de tijd om de benedenverdieping te reorganiseren. Meubels verslepen, dozen vullen en verhuizen, vegen, stofzuigen … Het is een heel karwei. Op donderdagochtend wordt met de planning geschoven waardoor het laatste restje van de reorganisatie iets langzamer kan. Anders gezegd, verschoven wordt naar de donderdagavond deadline. De baby oefent donderdagochtend een drietal uur in de crèche. De andere kids genieten van de extra tijd met mama. foto 2 Tussenin werk ik nog voor school. Ik zou het bijna vergeten, maar dit is echt het einde van die heerlijke thuistijd. Die andere wereld staat al op de drempel. Eindigen met een rommeltjesweek met in het vooruitzicht mijn gedroomde lange tafel met knalstoelen … Het kan slechter!

Over het coolste metekind van de hele wereld

Iets meer dan een jaar geleden kreeg ik een bijzondere vacature. De zus die na mij komt in ons driekoppig meisjesrijtje, en haar lief vroegen mij het meterschap van hun toekomstig kind op te nemen. En ik … ik voelde mij vereerd.

14 april 2014 was het eindelijk zo ver. Na een dagje Parijs-Roubaix – als in live-supporteren in een of andere zone – besloot het kleintje een duik richting aardse leven te nemen. Diezelfde dag haastte ik me naar de Vlaanders om mijn metekind te bewonderen. Hij, pas bij zijn geboorte wisten we dat het jongen was – mijn zus houdt van verrassingen, veroverde meteen mijn hart….

10171198_10152421947291060_5672260005728141357_n

Mijn metekind beantwoordt aan de stoutste verwachtingen :

  • het is een knapperd. Met zijn grote, knalblauwe ogen en blonde kopje kijkt hij vrolijk en vrij de wereld in. Zijn glimlach doet je hart smelten en overstromen van liefde.
  • De nachten brengt hij slapend door. Zelden verstoort hij de nachtrust van zijn ouders.
  • Hij eet alles wat hij op zijn bordje krijgt.
  • Hij is de rust zelve, doet alles op zijn eigen tempo. En hij geniet nu al uitgebreid van het leven.
  • Hij is fan van de magische vier. Hun aanwezigheid maakt hem blij. Het skype-geluidje dat hun verschijning op het kleine iPad-scherm aankondigt, doet zijn handjes wapperen van contentement. Over een paar jaar zijn die samen met het neefje – zoontje van de jongste zus – ongetwijfeld partners in crime. We zijn gewaarschuwd.

Wat wil je als meter nog meer ???

IMG_9032

Mijn takenpakket is welomschreven. Naast het geven van veel liefde en occasionele wijze raad kreeg ik de opdracht het departement cultuur in zijn opvoeding mee vorm te geven.

Volgende activiteiten staan voor de komende jaren op de agenda :

  • uitbreiden van zijn boekencollectie. Gonnie en Gijsje zijn hier de ideale buddy’s. Deze heerlijke boekjes over een eendje zijn prachtig getekend en de verhaaltjes zijn leuk.
  • Het maken van kunstwerken. Mijn zoon en dochters helpen me graag bij deze taak. Zodra hij penseel, lijmstift en schaar kan hanteren, beginnen we eraan.
  • Radio 1, die vreselijk saaie radio, aldus de zoon, zorgt voor info en muziek. Als hij binnenkort komt logeren mag hij van deze klanken genieten.
  • Musea bezoeken. Brussel en bij uitbreiding België tellen heel wat musea die meer dan de moeite waard zijn. Zodra hij een jaar of drie is, beginnen we eraan. Vanaf dan ben ik met vijf kids in de Belgische musea te spotten. En als het andere neefje ook mee komt, zijn we al met zes.
  • Theater. Ik kijk er naar uit om voor het eerst een theatervoorstelling met H. te bekijken. Aangezien er tegenwoordig fantastische peuter- en kleuterproductie bestaan, moet dit voor hij vijf wordt toch minstens één keer lukken. Alle tips zijn welkom.

Je ziet, we hebben nog heel wat te doen, mijn metekind en ik.  We beginnen met het vieren van zijn eerste verjaardag!

6a2c34ca4a4dce3165fdbe33e5de0a1c

GELUKKIGE VERJAARDAG, KNAPPERD!