40 dagen

De veertigdagentijd is weer aangebroken. Als kind betekende dit een hele periode geen snoep eten. In die tijd was snoepen minder schadelijk voor lijf en leden ūüėČ Zoals wel vaker met dergelijke gewoonten verwaterde deze traditie. Het eten van pannenkoeken op vastenavond en vis op aswoensdag bleef wel overeind. Een wetenschappelijke verklaring voor het instandhouden van de ene traditie en het verlaten van de andere is nog niet voor handen.

Jaren later kreeg die veertigdagentijd een nieuwe dimensie. De voorbije jaren werden wij opgeroepen om 40 dagen geen vlees te eten. Wegens overweldigend succes wordt deze actie dit jaar niet herhaald. Onze vleesconsumptie is de goede richting ingeslagen.

Vorig jaar lanceerde Kathleen van Verbeelding het fantastische idee om veertig dagen te bloggen. Aangezien ik wel van projectjes hou, spring ik net als vorig jaar op de kar. De komende 46 dagen ben ik van plan 40 blogberichtjes te schrijven. Net als in de traditionele vasten zijn er 6 ‘feestdagen’ (in deze rustdagen). Ik zou zeggen veel leesplezier en tot morgen!

Veel liefs.

Tot gauw.

GewoonElke

Advertenties

Wachten …

Wachten … ik heb er een bloedhekel aan. Geduld is een gave waarmee ik niet gezegend ben. Als ik iets in mijn hoofd krijg, dan moet het meteen gebeuren. De scherpe kantjes zijn er afgesleten. Ik heb geleerd dat het soms zinvol is om een beetje geduld te hebben. Maar toch …

Deze week was er nog eens een wachtdagje. Het zit zo; een tweetal weken geleden knalde de man tegen een voorligger die bruusk remde. De voorbumper was een beetje veel gekreukeld. Opgelucht over onze omnium bij onze goede verzekeraar kunnen we onze auto netjes laten herstellen. Dit betekent dat we onze auto voor even moeten missen. Tijdens een schoolweek is dit geen ramp. Alleen voor de voetbalzoon moet er dan een alternatief gezocht worden. Een vakantieweek is een ander paar mouwen. Ik hou ervan om met de kinderen op de gort te gaan. Vorige week hingen we enkele dagen rond in Gent. Deze week vieren we enkele dagen vakantie in Oostende. Om al die spullen naar het andere eind van ons land te brengen is een auto nog net ze handig.

De vervangwagen kolt¬†eraan. Over onze garagist hebben we geen klagen. Hij levert uitstekend werk. Ik heb er dan ook alle vertrouwen in dat onze auto over een dag of 10 gloednieuw voor onze deur zal staan blinken. Alleen is zijn opvatting van tijd niet meteen de mijne. Op dat vlak komt hij uitstekend overeen met de man. De afspraak is¬†dat de auto tegen 15 u de onze is. Pas om 15 u 59 arriveert het vehikel. De zoon is¬†dan al enthousiast aan het rond stuiteren. Het vooruitzicht van een andere auto ziet¬†hij wel zitten. Een porsche, een audi, een BMW, … zo ziet¬†de vervangauto er in zijn dromen uit. Helaas, het is¬†een ouder model van KIA.

‘Mama, dit is de lelijkste auto waarin ik ooit gezeten heb.’

Tja …

Tot morgen.

Veel liefs.

GewoonElke

Lentekriebels

De zon schijnt, de vogeltjes fluiten, de lelies staan in bloei. Het is duidelijk dat de lente in het land is. Al bij de eerste zonnestralen gooi ik de ramen open en begin ik aan de grote schoonmaak. Of toch iets dat daarop lijkt. Ik maak schoon schip in ons huis. Dit wil geenszins zeggen dat ik nu door het huis ren met borstels, trekkers, emmers en allerlei geurige producties. Helemaal niet. Mijn lenteschoonmaak ziet er zo uit:

  • de kamers worden √©√©n voor √©√©n aangepakt.
  • Alle rommel die zich tijdens de koude winterdagen overal opstapelde wordt gesorteerd. In onze gang komen drie stapels: eentje voor de kringloop, eentje voor het containerpark en eentje voor hergebruik door vrienden en familie. Wat daar niet bij hoort, vliegt zonder pardon de vuilbak in.
  • De plaats van de meubelen wordt herbereken. Een tafeltje schuift naar links; een bed staat niet langer in de breedte, maar wel in de lengte; een kast verhuist naar een andere kamer.
  • De leemtes worden opgevuld. Dat betekent een bezoekje aan de kringwinkel en de onvermijdelijke Ikea.
  • Als ik dan nog zin heb, passeer ik met de borstels en trekkers en vodden. Mocht iemand zich zorgen maken; we hebben een poetsvrouw die alles kraaknet houdt.

Vandaag staat dat bezoeken aan de Ikea gepland. We kopen er een nieuwe kleerkastcombinatie voor de zoon. Als straks ons kleinste meisje naar school vertrekt, gooien we de verzorgingstafel eruit. Ze krijgt een volwaardige kleerkast. Dit betekent dat de kleren van de zoon moeten verhuizen. In de meisjeskamer komt nog een zitbankje voor de verkleedkleren. De derde kamer krijgt deze zomer een nieuw verflaagje. Zo is iedereen tevreden.

Dan vertrekken we nu snel naar Ikea (voor dat ijsje en de rest …)

Tot morgen.

Veel liefs.

GewoonElke

Vakantiemodus

Paasvakantie. Twee weken en één dag. Zolang duurt onze welverdiende rustperiode. Alhoewel dat woordje rust niet meteen van toepassing is ten huize GewoonElke. Daar zorgt het jonge geweld voor. Het is een uitdaging om deze vakantieperiode met onze vier kinderen in zo goed mogelijke omstandigheden te overleven.

De ervaring leert dat een goed evenwicht tussen activiteiten en thuisblijven het ideale recept is. Met dit in het achterhoofd plande ik een tijdje geleden alvast de eerste week. Ik boekte drie dagen volpension ten huize Zus 1. In haar fijne residentie in het Gentse is plaats genoeg om ons allen te slapen te leggen, kunnen de kinderen buitenspelen, is er een wasmachine en is er bovendien aangenaam gezelschap aanwezig voor groot en klein. De kinderen (en ik) amuseerden zich te pletter. Samen met hun neefje en nichtje maakten ze de tuin onveilig en veranderden ze het huis in een kinderparadijs.

Op woensdag stond onze terugreis gepland. Dit was echter buiten de trainer van de zoon gerekend. Hij organiseerde een match. Laat nu een voetbalwedstrijd¬†met drie speelse meisjes allesbehalve de ideale ‘match’ zijn. Zus 1 en het lief zagen er geen graten in om de drie nog een nachtje langer te houden. Dit betekende extra verwentijd met de zoon. Die moest mij voor √©√©n keer niet met zijn zussen delen. Als bonus kreeg ik een nacht doorslaaptijd als extraatje. Heerlijk om een hele nacht aan √©√©n stuk te kunnen slapen. Ik had meteen een paar emmertjes extra geduld toen ik met alle kinderen weer thuis was. De vakantie ziet er voor de rest alvast veelbelovend uit!!!

Tot morgen.

Veel liefs.

GewoonElke

Krook

Gent heeft een bijzondere plek in mijn hart. Het is een supercool stad met heel wat leuke plekjes. Sinds kort is er een nieuwe coole plek bijgekomen, de KROOK.

Tijdens mijn logeerpartijtje in Oostakker planden we een bezoek aan deze nieuwe ontmoetingsplaats voor de Gentenaar en al wie zin heeft om eens te passeren. Samen met 5 kinderen tussen 2 en 8 jaar waagden Zus 1 en ik ons op dinsdagmiddag aan een eerste kennismaking.

Het spreekt voor zich dat we door de samenstelling van ons gezelschap enigszins beperkt waren in onze actieradius. De enige verdieping die we uitgebreid verkenden, was die van de jeugdbibliotheek. En het moet gezegd; het is er fantastisch. Speciale leeshoeken, een magnetische muur met lettertjes en cijfertjes, spelletjes, verkleedkleren en niet te vergeten een hele hoop boeken. Een absolute topper … al zouden de bibliotheekdames met toezicht graag wat valiumpjes uitdelen aan¬†de kinderen die dit boekenparadijs verkennen…

Tot morgen.

Veel liefs.

GewoonElke

De meisjes van de volleybal

 

Vanop¬†mijn ‘VIP-stoel’ heb ik het ideale zicht op de volleybalmeisjes. Ze zijn met z’n elven. Aan de zijlijn, soms in het midden, loopt een man. Rustig legt hij zijn meisjes uit wat ze moeten doen. Heel af en toe probeert hij samen met de meisjes een evenwichtsoefeningetje. Het is duidelijk dat dit geen gefitnesste meisjes zijn. Hun stabiliteit is niet altijd even gewichtig. Ze bewegen zich elegant over hun 81m2. De bal wordt met liefde gestreeld of vliegt met de nodige kracht naar de overkant.¬†¬†Na √©√©n uur trainen spurt iedereen naar de kant. Gretig drinken ze van het meegebrachte water. Om daarna weer met volle moed verder te gaan. Om 22 u 03 houden ze het voor bekeken. De meisjes zijn moegetraind en verlangen naar een warme douche, een glas in de cafetaria of hun bed.

Volleybal is een ‘schone’ sport. Ooit waagde ik mezelf aan het slaan van een balletje. Op mijn achttiende hing ik de schoenen aan de spreekwoordelijke haak. Een zevental jaar later probeerde ik het opnieuw. De gevolgen waren catastrofaal.

Het bekijken van zo’n training doet mij met heimwee terugdenken aan deze fijne tijd. Drie keer per week trok ik naar de sporthal om me daar in het zweet te trainen. Op zaterdag speelden we een match. Winst of verlies, het afsluiten van de wedstrijdervaring gebeurde in de kantine. In de zomer waren er de volleybalkampen met de memorabele fuifjes achteraf. Fijne tijden…

Sporten is schoon, de volleybalsport is de schoonste.

Tot morgen.

Veel liefs.

GewoonElke

Kleine kinderen worden …

In het begin van deze week steekt een bijzondere brief in de bus. De school van onze kinderen laat weten dat onze jongste dochter op 18 april op school wordt verwacht. Dat betekent ook dat ze deze week bezig is met haar allerlaatste week in het kinderdagverblijf. Eigenlijk heeft ze al geen zin meer om daarheen te gaan. ‘School’, ‘school’, ‘school’ is sinds kort haar dagelijkse mantra.

De derde heeft haar toekomstig woonplan bekend gemaakt. Zij blijft in ons huis wonen en mama en papa moeten maar een appartementje kopen. Het argument dat de jongste in haar geboortehuis zou moeten blijven wonen wuift ze met de nodige flair weg. Leona mag op bezoek blijven komen. Waar ze dan wel moeten wonen blijft een raadsel. Het bezoekrecht van de andere twee en de eventuele woonst blijft een mysterie.

De tweede vertrekt vrijdagavond voor het eerst op Chiro-weekend. Hoewel ik er heel erg stoer over doe, vind ik het bijna net zo spannend als de oudste dochter. Zal ze kunnen slapen? Zal ze ons niet te veel missen? Hoe zal het zijn zonder haar? …

De zoon liet vandaag weten dat hij een Lamborghini ambieert. Hoe hij dat gaat betalen moet hij nog even uitzoeken. Maar dat komt beslist in orde. Daar heeft hij alvast alle vertrouwen in.

Het duurt nog even voor ze echt het huis uitgaan. Tot dan ga ik keihard genieten van hun eerste schooldag, hun eerste Chiro-weekend, hun eerste fietsritje op twee wielen, hun eerstekker op polderklassen, hun eerste keer …

Tot morgen.

Veel liefs.

GewoonElke