Over carnaval en clownspakken

In Halle en omstreken staat het weekend van 14 en 15 maart 2015 met stip in de agenda aangestreept. Dan vieren ze hun jaarlijkse halfvasten carnaval. Dit uit de hand gelopen verkleedfeestje met confetti, ballonnen en voor een enkeling een te veel aan geestverrijkende drankjes, is voor de echte carnavalist uit de regio het hoogtepunt van het jaar. De lagere scholen uit de buurt doen graag mee aan en vieren hun carnaval op vrijdag ergens halfweg maart. Zo ook de school van onze kinderen.

Dit jaar is het carnavalsthema CLOWN. De kinderen worden geacht verkleed als clown op school te verschijnen. Mijn meisjes, die zich overigens heel erg graag verkleden, dromen al maanden om als prinses naar school te gaan. Blijkbaar hebben hun juffen heel wat overtuigingskracht. Een tweetal weken voor het eigenlijke feest passen ze hun prinsessendroom eensgezind aan. Beide zouden, willen of niet, carnaval als clowntjes vieren. Enkele dagen later sluipt toch enige twijfel in hun clowntjesplan. Zijn prinsesjes niet liever en leuker en mooier en …? Na wat heen-en-weer-gepraat beslissen de meisje dat er ook prinsessenclowntjes bestaan. Mama kan daar wel voor zorgen!

Gelukkig heeft mama een naaimachine. Die staat niet alleen mooi te wezen op de strijkplank in de woonkamer, mama kan daar echt mee aan de slag.
De restjes Afrikaanse stoffen worden in repen geknipt en vakkundig aan elkaar gestikt tot prinsessen-clownsrokjes. Op een T-shirt worden lapjes stof en een zelfgemaakte strik vastgemaakt voor de oudste prinses. Het kleine prinsesje mag een T-shirt dat de zoon ooit nog in de crèche maakte tijdens één van de vorige carnavalsweken, lenen. De meisjes zien dat het goed is. Mama is hun vertrouwen meer dan waard.

De zoon besliste al  een tijdje geleden om als clown naar school te gaan. Ook hier brengen de Afrikaanse stoffen de oplossing. Net als voor de meisjes stik ik enkele repen stof tot één geheel. Omdat de zoon niet meteen als prinses naar school wil, maak ik voor hem een clownsbroek. Zijn voetbal-T-shirt dat tijdens een blacklightvolleyfestijn al een paar fluorstreepjes rijker was geworden, krijgt een paar lappen stof en een strik.

Op vrijdagochtend wekt de zon de kinderen extra vroeg. Zo heeft mama ruim de tijd om de kinderen clownsproof te maken. De grote prinses leent voor één keer de rode bolletjesoorringen van mama. Ik verander de kindergezichten met kinderschmink in echte clownsgezichten. Ze trekken met een klein beetje hulp hun kostuums aan. Om de frisse lentedag extra te verwarmen dragen de meisjes een bolletjes en streepjes kousenbroek en een warme trui met rolkraag onder hun clownspak. De zoon doet zijn thermische voetbalbroek en – trui aan. Net op tijd staat iedereen klaar. De clownskinderen kunnen vertrekken. Het wordt vast en zeker een clownig carnavalsfeest.

foto 2-1

Advertenties

De grote dag!

En dan is het eindelijk zo ver. De grote dag breekt aan.

De afgelopen week werd duidelijk dat J. wel degelijk met onze diva wilde trouwen. Ook al wilde hij er maandag op haar vraag nog even over nadenken. De rest van de week produceerde de jonge bruid tekeningen aan de lopende band. Of haar droomprins voor even deze ook effectief gekregen heeft, weet ik niet. Het allerbelangrijkste is nu eenmaal dat hij ja heeft gezegd.

Even voor de wekker afloopt springt ze uit bed. Zoals je eerder kon lezen is dit niet van haar gewoonte. 10 minuten later is ze helemaal klaar om naar beneden te stormen voor een snel ontbijt; cornflakes met melk.

Om 8 u. horen we ‘dingdongdingdong’, onze nieuwe bel (over verbouwingsleed heb ik het later wel eens). De kapster staat voor de deur. De mama van een vriendinnetje komt Het haar op zijn Afrikaans met een sjaaltje in dezelfde kleur als haar jurk versieren. Ze straalt, onze Afrikaanse prinses. En dan mag ze eindelijk haar feestjurk aandoen. Ons andere prinsesje staat ook al te springen. Haar gladde haartjes moeten het echter met speldjes en rekkertjes stellen. Sjaaltjes glijden er meteen uit.

foto-trouwfeest

15 minuten (!!!) sneller dan anders zijn de twee diva’s klaar. Onze stoere prins moet voor het eerst niet op zijn twee zussen wachten. Hij mag vandaag in training naar school. In de namiddag lopen zij voor de lentejogging een aantal rondjes in het plaatselijke stukje groen, ver weg van het feestgedruis.

Over het trouwfeest zelf kan ik heel kort zijn. M.u.v. de juffen zijn 7-plussers niet toegelaten. Uit de verhalen van de meisjes blijkt dat kleuters aardig kunnen shaken, kinderchampagne en sap drinken en dat ervan het dessertenbuffet geen kruimeltje meer te bespeuren is.

Het fijne commentaar van de droomprins van onze oudste dochter na het vermoeiende feest wil ik je niet onthouden: ‘Mama, ik wil gaan slapen, want ik ben héél moe van te trouwen!’ en even nadien ‘neen, ik heb geen kusje gegeven, want dat is écht trouwen en nu was het om te spelen’.

Het supertrouwfeest dat eigenlijk de eeuwige vriendschap in de kijker plaatst, is meer dan geslaagd. En de meisjes, die dromen verder over al dat shaken… naast het gigantische dessertenbuffet!

Het trouwfeest – de voorbereiding deel 2

Vrijdag 13 februari nadert met rasse schreden. De voorbereidingen voor ‘het trouwfeest’ vorderen met ongekende snelheid. Mijn rol beperkt zich tot het bakken van een cake en het samenstellen van de outfit.

De traditionele 4 X 4 cake met een kruimeltje basterdsuiker (na enig zoekwerk blijkt dit bruine suiker te zijn) is zonder meer een makkie. Dat dacht ik tenminste. Tot maandagmiddag de telefoon rinkelt. Mijn twee schoolgaande meisjes zijn in twee kotsende kleuters veranderd. Tegen de klok van 3 is het ergste leed geleden. Ze zeuren me de haren van het hoofd. De twee hebben honger !! Een appeltje, rijst en een beetje wortels later zijn ze in die mate opgeknapt dat ze elkaar de loef proberen af steken over het aantal keer overgeven en de meest interessante overgeefplaats. De winnaar blijft onbekend.

Volgens de man ligt mijn overheerlijk baksel ter ere van de  verjaardag van de derde dochter aan de oorsprong van de sputterende kindermaagjes. Na een grondige analyse van het ‘eetpatroon’ van de kinderen van de afgelopen dagen blijkt dat appelsap weleens de boosdoener kan zijn.

Ik kan met een gerust hart mijn veelgeprezen cake met een kruimeltje basterdsuiker maken. Het cateringprobleem is van de baan.

De outfit …. dat is een paar andere mouwen, wilde ik hier schrijven. Het tegendeel is helemaal waar. Ondanks enkele kleine schoonheidsfoutjes kan ik met enige trots melden dat de trouwjurkjes klaar zijn. Het tornmesje bleef netjes in de naaikoffer. Het patroon is terug te vinden in ‘Homemade Mini Couture’ van Little Miss Y. & Vermiljoen. Zoals altijd aangevuld met enkele aanpassingen – lees: manoeuvres om alles netjes samen te krijgen – van mijnentwege. Alhoewel de creatieve ingrepen dit keer tot het minimum beperkt blijven. Blink, blink, blink …

De voorbereidingen zitten erop. Nu rest alleen nog het aftellen van de dagen voor het spetterende feest kan beginnen.

En dan de beloofde foto’s.

Tadaaaaa ….

foto 2

Kijk, mama, wij maken hartjes!

foto 3

Meisjes met vlinders en strikjes.

Het trouwfeest – de voorbereiding deel 1

Of de oudste dochter nu echt de liefste van J. wordt, behoort tot het betere werk van hoogopgeleide waarzeggers. Feit is dat ze, geheel in de lijn van haar hoge divagehalte, een geschikte outfit nodig heeft.

Voor haar lijkt het prinsessenkleed van die andere diva, de ideale trouwjurk. Die laatste is daar uiteraard niet zo zeker van. En aangezien ook zij in feestjurk verwacht wordt, ( je hebt het goed gelezen, het betreft hier een massahuwelijk) is het prinsessenkleed geen optie. Niet dat ze wil trouwen. Ze vindt het maar ‘niks’ (haar woorden – niet mis voor een net-geen-drie-jarige die voor het gemak nog even in de fase van de tegendraadse 2-jarige blijft hangen).

Na wat overleg komt er dan toch een compromis uit de bus. Mama, die heeft een naaimachine. Ze kan dus ‘gemakkelijk’ een feestjurk op maat maken. Het stofje hebben ze ook al gekozen. Twee jaar geleden maakten we voor het eerst een reis naar de roots van papa. Op de stoffenmarkt van Kinshasa kocht ik een viertal kleurrijke pagnes. Nu zit daar toch wel een roze ‘stofke’ met vlindertjes tussen. Het is cool roze (lees: geen barbieroze, het favoriete kleur van menig kleutermeisjes) en ook de vlindertjes mogen er wezen.Een handvol naaiboeken met modellen worden er bijgehaald. De oudste pikt er een baljurk met grote strik uit. De volgende in lijn volgt gedwee.

Bij deze weet ik wat ik de volgende dagen mag doen: lappen stof knippen, spelden, strijken, stikken, eens hard vloeken, hier en daar iets losmaken, opnieuw vastmaken en dan hopelijk eindigen met twee prachtige trouwjurken om mijn twee diva’s in echte Afrikaanse prinsessen te veranderen.

Ik kijk al uit naar het resultaat…

Voor de geïnteresseerden: het trouwfeest gaat door op vrijdag 13 februari. De feestjurken moeten op 12 februari klaar zijn. Liefst iets vroeger, want ook voor de catering wordt een bijdrage van die lieve mama’s gevraagd.

Foto’s worden EXCLUSIEF op deze blog gepubliceerd …