De meisjes van de volleybal

 

Vanop mijn ‘VIP-stoel’ heb ik het ideale zicht op de volleybalmeisjes. Ze zijn met z’n elven. Aan de zijlijn, soms in het midden, loopt een man. Rustig legt hij zijn meisjes uit wat ze moeten doen. Heel af en toe probeert hij samen met de meisjes een evenwichtsoefeningetje. Het is duidelijk dat dit geen gefitnesste meisjes zijn. Hun stabiliteit is niet altijd even gewichtig. Ze bewegen zich elegant over hun 81m2. De bal wordt met liefde gestreeld of vliegt met de nodige kracht naar de overkant.  Na één uur trainen spurt iedereen naar de kant. Gretig drinken ze van het meegebrachte water. Om daarna weer met volle moed verder te gaan. Om 22 u 03 houden ze het voor bekeken. De meisjes zijn moegetraind en verlangen naar een warme douche, een glas in de cafetaria of hun bed.

Volleybal is een ‘schone’ sport. Ooit waagde ik mezelf aan het slaan van een balletje. Op mijn achttiende hing ik de schoenen aan de spreekwoordelijke haak. Een zevental jaar later probeerde ik het opnieuw. De gevolgen waren catastrofaal.

Het bekijken van zo’n training doet mij met heimwee terugdenken aan deze fijne tijd. Drie keer per week trok ik naar de sporthal om me daar in het zweet te trainen. Op zaterdag speelden we een match. Winst of verlies, het afsluiten van de wedstrijdervaring gebeurde in de kantine. In de zomer waren er de volleybalkampen met de memorabele fuifjes achteraf. Fijne tijden…

Sporten is schoon, de volleybalsport is de schoonste.

Tot morgen.

Veel liefs.

GewoonElke

Advertenties

2 gedachtes over “De meisjes van de volleybal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s