Wat nu?

22 maart is een vreemde dag geworden.  Het is een beetje onwezenlijk dat vorig jaar een paar gekken deze lentedag als ideale dag zagen om zichzelf en heel wat omstaanders de lucht in te blazen. 

Eigenlijk was ik niet van plan om nog meer woorden aan deze idioten vuil te maken. Alleen was het vandaag overal. Je struikelde over herdenkingen, stilte-minuten, artikels in kranten, gesprekken op de radio. 

De stad heeft zich snel hersteld. Ondanks de duidelijk aanwezigheid van leger en politie leven mensen het leven. Er zijn heel wat positieve signalen ondanks de vele negatieve persberichten en de polariserende politici. Het blijft een proces van vallen en opstaan, samenleven met anderen is niet gemakkelijk. Toch moeten we ervoor blijven gaan. We sturen onze kinderen naar dezelfde scholen, stappen op dezelfde bus, gebruiken hetzelfde kraantjeswater, betalen dezelfde belastingen. 

Laat ons op zoek gaan naar overeenkomsten i.p.v. verschillen. Laat ons samen ‘vechten’ voor onze zo gegeerde vrijheid. Laat ons samen werken aan een werkbare maatschappij waarin we respectvol  met elkaar omgaan. Laat ons hoopvol groeien naar een fantastische toekomst voor ons en onze kinderen. 

Tot hoops.

Veel liefs.

GewoonElke

Advertenties

2 gedachtes over “Wat nu?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s