To blog or not to blog

Ruim twee jaar geleden zocht ik iets voor mezelf. Die me-time moest flexibel zijn. Vier kinderen en een uithuizige man zijn de beste ingrediënten om af te haken. Een wekelijkse afspraak nakomen is bijgevolg een gigantische klus en in de context van ons gezin moeilijk realiseerbaar zonder dat daar een prijskaartje (als zijnde veel babysitters) aan vast hangt. Uiteindelijk besliste ik om mijn schrijfvaardigheden bij te schaven. De beste remedie om beter te worden is door het veel te doen. Schrijven is bovendien een activiteit (wat klinkt dit vreemd) die je overal kan doen. Zolang je pen en papier of een geschikt toestel bij de hand hebt, kan je zoveel schrijven als je wil.

Het schrijven (eigenlijk het levendig houden van deze blog) gebeurt op onregelmatige basis. Pogingen om structuur en regelmaat in de verhalen te brengen strandden door gebrek aan tijd. Toch bleef/blijf ik schrijven.

Af en toe overvalt me wel eens de vraag of ik wel wil doorgaan. Zijn de verhalen boeiend genoeg? Vertel ik niet te veel? Moet ik verder blijven bloggen of zou ik beter blowen, zoals de spellingscorrector voorstelt telkens ik het woord bloggen op dit scherm wil laten verschijnen.

Bovendien ben ik leerkracht. En op de een of andere dag ontdekt er wel een leerling dat die van geschiedenis een blog heeft. Die nieuwsgierige zielen schuimen daarna de berichten af naar interessante weetjes. Mijn leerlingen weten ondertussen dat ik geen fan ben van Trump. Mijn ideeën over de eeuwige strijd tussen Israëli’s en Palestijnen zijn genoegzaam bekend. Het belang aan het geven van degelijke argumenten zorgt bij hen geregeld voor diepe wanhoop. Dit alles is relevant voor mijn uitermate boeiende 😉 lessen. Het samenstellen van een weekmenu of het stikken van ‘trouwkleren’ voor de meisjes of mijn fietsavonturen zijn minder belangrijk.

To blog or not to blog?

Mijn leerlingen zijn oud en wijs genoeg om te begrijpen dat niets menselijk de leraar vreemd is. Zolang ik het leuk vind, blijf ik verder schrijven.

Tot morgen.

Veel liefs.

GewoonElke

Advertenties

7 gedachtes over “To blog or not to blog

  1. kaat zegt:

    Ik kies al jarenlang resoluut voor (al bezig van voor 2003) en als leerkracht heb ik een grote evolutie gemaakt. Ze zitten in principe altijd wel in mijn hoofd als ik schrijf. Ook mijn ‘directeur’. Soms vind ik het ronduit spijtig dat ik niet over hen kan schrijven, want er zijn zeer boeiende verhalen in het onderwijs. Verhalen van vallen en opstaan, van vertwijfeling, maar altijd van leren en groei. Maar die schrijf ik dus niet omdat ze voor de leerling in kwestie herkenbaar zouden zijn, zelfs al verander ik hier en daar het een en ander. Men weet wel degelijk op welke school ik les geef, dus ja… doe ik niet.
    Ik plan tijd voor mijn blog omdat het er anders niet van komt, in dat opzicht zie ik het als een ‘werk’, maar dan wel een heel leuk werk. Ik plan het net zoals ik het verbeteren van toetsen en les voorbereiden plan.
    De vraag to blog or not stel ik mij eigenlijk nooit. Zo lang het leuk blijft voor mij doe ik verder. Of ik iets te vertellen heb of niet, haha, daar maak ik mij zelfs geen zorgen over. Ik vind het leuk en niemand is verplicht om het te lezen !

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s