En rust !

Vrijdagavond, 21 u 50. De kinderen liggen in bed, de man bevindt zich ergens tussen Parijs en Brussel. En ik … ik zit alleen met mezelf en mijn computer in de zetel onder een dekentje. Op de achtergrond klinkt de muziek van een lukraak uitgekozen film.

Ik hou van de drukte in ons huis. Toch ben ik opgelucht dat avonden als deze bestaan. Die me-time heb ik nodig om de batterijen op te laden. Om te kunnen ademen. Deze momenten zijn goud waard.

Het dragen van een gezin gecombineerd met buitenshuis werken, een plaatsje vinden in onze maatschappij en jezelf kunnen blijven is een zware klus. Het is onmogelijk om op alle terreinen dezelfde hoge standaard te behouden. Om het leefbaar te houden heb ik mezelf geleerd dat perfectie van een ander universum is. Dit betekent geenszins dat ik er de kantjes vanaf loop. Het wil zeggen dat was plooien i.p.v. strijken oké is. De kinderen krijgen kleine verantwoordelijkheden zoals voetbalzakken klaarmaken, eten in hun lunchzak steken, hun eigen kleren klaarleggen. Dat ze hierbij af en toe de mist ingaan, is niet meer dan logisch. Maar dat is oké, zo worden ze groot. De boel de boel laten om te relaxen bij de plaatselijke Femma is oké. Het regelen van een babysit voor een avondje uit. Het mag. Een toets niet dezelfde dag, maar drie dagen later verbeteren is nog steeds op tijd. Een e-mail pas na drie dagen beantwoorden is geen misdaad tegen de menselijkheid enz. Ik heb geleerd dat er voor elk probleem een oplossing is. Dat daar soms een en ander aan schort is oké. Perfectie is zoals je weet niet van deze wereld.

Daarnaast programmeer ik mé-time. Een weekendje uitrusten bij de zus, een echt tussenweekend organiseren, een avondje theater met een vriendin, een etentje met de man, een vergadering met de ouderraad, … of gewoon een avondje in de zetel. Elke avond probeer ik één hoofdstuk uit een boek te lezen. (Wie wil weten wat ik lees, kan me vinden op goodreads.) En ik schrijf mijn vertelseltjes op deze blog. Al die dingen geven mij het gevoel dat ik leef. Het is de zuurstof van mijn dagelijks bestaan. Het zijn die kleine dingetjes die ervoor zorgen dat ik meestal met veel graagte dit gezin kan dragen in combinatie met buitenshuis werken en ook nog een plaatsje voor mezelf in deze maatschappij kan vinden.

Voor de komende tijd zal het een uitdaging zijn om me-time te plannen zodat mijn draagkracht groot genoeg blijft. Mijn mini-projectje van 40 dagen bloggen is alvast een goed begin.

Tot morgen.

Veel liefs.

GewoonElke.

Advertenties

2 gedachtes over “En rust !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s