Warmte voor allen, allen voor warmte #2

 

De warmste week van het jaar is gearriveerd. In ons huis staat een ietwat scheve kerstboom met daaronder een stapel pakjes. Op de kast staat onze kerststal. De kinderen tellen af tot het kerstfeest. Nog vier keer slapen …

Het zijn vooral die pakjes die hen interesseren. Wie wat krijgt, is het gesprek nummer 1 tijdens het avondmaal. Ze kijken uit naar de logeerpartij bij oma. Zoals de traditie het wil, komen de drie dochters bij de madre om samen met de kinderen en de niet-werkende mannen kerst te vieren. De twee families die uit het binnenland komen, blijven gezellig slapen.

Onze kersttradities veranderden in de loop der jaren. Al van toen we klein waren, aten we op kerstavond wafels, speelden we spelletjes, openden we rond een uur of tien (nadat ik minstens 10x gevraagd had om de pakjes te mogen openen – dat hoorde ook bij de traditie) de cadeautjes. Heel lang geleden trokken we in het holst van de nacht naar de middernachtmis. Soms in de hoedanigheid van herder of engel. Een paar keer transformeerde onze pop voor eventjes in het heilige kind. Op kerstdag deden we ons steevast te goed aan een zelfgemaakt godenmaal.

Vijftien jaar geleden vierden we kerst voor het eerst zonder onze papa. Een beetje onwennig, dat wel. Maar de kersttradities bleven bestaan. Al was de middernachtmis ergens halverwege al gesneuveld.

Ons gezelschap wisselde qua samenstelling. Maintje (onze oma) schoof tot 8 jaar geleden aan het feestdis aan, net als haar ‘vriendje’. Een liefje viel af en werd een paar jaar later door een ander vervangen. Het kindergeweld arriveerde in etappes en groeide uit tot 8 stoere, enthousiaste, lieve exemplaren

Door de internationalisering van het gezelschap werd het bijzonder moeilijk om strategische gezelschapsspelletjes te spelen. De taal speelde ons parten. Toen er ook kinderen ten tonele verschenen, werd het spelen van spelletjes haast onmogelijk. Hun menselijke behoeften (verse luiers, borstvoeding, flesjes, extra knuffels, gezellige bedconversaties …) eisten de overwinning.

Het kerstgebeuren transformeerde in een Nero-waardige wafelenbak gevolgd door  zetelhangen bij een melige kerstfilm. De cadeautjes bleven trouw op post, net als het lief van onze ondertussen overleden oma. Zus 2 zorgde steevast voor de bijhorende muziek (tot ergernis van haar geliefde).

Dit jaar gaan we voor een revolutionaire aanpak. De wafels worden uit het assortiment gegooid en vervangen door een ‘sjieke’ diner. De kinderen krijgen frietjes met kip. Wij gaan voor het feestmenu van Foodbag. Donderdag worden de grondstoffen geleverd. De chef van dienst is de schoonbroer die niet moet werken. Op kerstdag zelf serveren we een goddelijke, ambachtelijke, coole brunch. Als dessertje lopen we op het strand van Oostende. Haar los in de wind. Kerstmis anno 2016 belooft een fijne kerst te worden. Ik kijk er alvast naar uit.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s