En nu voor echt …

Na een relatieve rustige 1 september moest de grote vuurdoop nog komen. Naast de school hebben drie van de vier kinderen naschoolse hobby’s. Het is wat geregel en soms moet er wel eens geschoven worden of moet er een creatieve oplossing bedacht worden om iedereen op de juiste plaats te krijgen.

In tegenstelling tot de mama van vijf moet ik met ‘lede ogen’ zien dat onze enige zoon een voetballer is. Al van voor hij kon lopen sjotte hij tegen alles wat van ver of dichtbij op een bal lijkt. Het blijvend afremmen van zijn passie kon ik ondanks mijn niet zo’n grote liefde voor het voetbalspelletje niet over mijn weke moederhartje krijgen. Zo komt het dat de nieuwe Ronaldo, Messi … (dit schrijf ik met een vette knipoog …) al van zijn 5de levensjaar vol overgave op de voetbalvelden van het Pajottenland sjot. Hij wordt er gelukkig van. Wie ben ik  dit tegen te houden… Ook al vraagt dit een bijzonder grote inspanning van iedereen. Hij traint 2x per week en op zaterdag is er een wedstrijd.

De meisjes kunnen niet achterblijven. Zij mochten hun sport kiezen. Aangezien er hier alleen maar meisje-meisjes rondlopen hebben we een dansertje en een turnertje. Onze kleuter danst (met dank aan een mama-taxi uit de buurt) elke zaterdagochtend. Daarvoor kreeg ze afgelopen zaterdag een spierwit balletpakje. Ze straalt, blinkt, glimt …
Ons oudste meisje droomt van trampolinespringen. Helaas is ze nog iets te jong. Dit jaar zal ze zich tevreden moeten stellen met acrogym op vrijdag. Dat dit in onze eigenste sporthal doorgaat, is mooi meegenomen. Ze zal er zich alleszins niet alleen voelen. Zowat de helft van onze straat ‘acrogymt’ op vrijdagavond.

Kunnen zwemmen vind ik belangrijk. Daarom moeten alle kinderen zwemles volgen tot ze op zijn minst 25 meter kunnen zwemmen. Onze voetballer haalt zijn 25 m. Zijn techniek kan nog verfijnder. Aangezien hij de doelstelling haalt, overweeg ik ernstig om voor hem de zwemles te schrappen. De meisjes zwemmen de hondenslag, drijven en verdrinken niet langer. Zij mogen nog een jaartje op zaterdagavond in het bad springen. Dit vinden ze helemaal niet erg.

Dit is al een hele boterham. En toch zit het er nog niet op. Ons oudste meisje is  volgens mij een echt chiromeisje. Ze speelt graag spelletjes, zingt liedjes en is er graag bij. Afgelopen zondag mocht ze voor het eerst naar de chiro. Zoals verwacht vond ze het fantastisch. Volgende zondag mag ze nog eens om te zien of het leuk blijft. Volgens mij is ze dan vertrokken voor de komende 20 jaar.

Alleen ons kleinste meisje blijft nog even gezellig aan moeders rokken hangen. Het is soms wel een gedoe om iedereen ter plaatse te krijgen. Maar de kinderen vinden het fantastisch. En ik ben stiekem een beetje jaloers op al die fijne activiteiten …

Veel liefs en tot gauw!

GewoonElke

NB Ze hebben het van geen vreemde. Ook ik volleybalde, maakte muziek, deed voordracht en toneel, ging op kamp, was leidster op het speelplein … De man maakte op zijn beurt voetbalvelden en pingpongtafels onveilig …

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s