Heimwee

Als de regen weer eens met bakken uit de hemel valt en de zon onvindbaar blijft, overvalt me wel eens het onwezenlijke gevoel dat wij heimwee noemen. Dan duikt een niet te stuiten verlangen naar een instant verblijf in andere oorden op. Dan droom ik van de allesomvattende warmte van AFRIKA (dit lees je met een zwoele stem).

Drie jaar geleden reisde ik voor het eerst naar het hart van Afrika. Samen met de kinderen vertrok ik naar het onbekende; op bezoek bij hun grootouders, ooms, tantes en heel veel neefjes en nichtjes.
Vrienden die het kunnen weten, vertelden me dat je als een blok voor het continent valt of het intens haat. Je raadt het al … het was liefde op het eerste gezicht!

Ondanks de wat grimmige mannen aan de grenscontrole voelde ik me welkom. De warmte omarmde me en de typische geuren brachten me in hogere sferen. De avond was over de stad gevallen. Zonder de lampen van de handelszaken zou het er pikdonker zijn. Ondanks het avonduur was het er een drukte van jewelste. Overal reden al dan niet bijna uit elkaar vallende voertuigen tegen een hoog tempo op de enige grote boulevard die er met de hulp van de Chinezen was gekomen. Verkeerslichten stonden er om het landschap wat op te leuken. Rood of groen hadden weinig tot geen invloed op de krioelende massa die door de nacht zwermde. Muziek, getoeter van auto’s, getetter en geroep van mensen …. vormden samen een voor mij ongekende kakofonie.

Geen enkele straat heeft een vuilnisbak. De regen valt er ongenadig de zanderige straatjes aan. Op elke hoek van de straat vind je lelijke plastic tuinstoelen. Het toepassen van welke verkeersregel dan ook is onbestaand. De desorganisatie van het openbare leven is hallucinantt. Honger is er ondanks de millenniumdoelstellingen in heel wat gezinnen prominent aanwezig. De lijst met wat fout loopt is eindeloos. Zeker voor een ‘mundele*’ uit het verre Europa.

En toch wil ik zo graag terug. Ik hou van de warmte, de geuren, de geluiden, de ambiance, het glas dat halfvol is i.p.v. halfleeg …

Dus … als de regen weer eens met bakken uit de hemel valt en de zon onvindbaar blijft, overvalt me wel eens het onwezenlijke gevoel dat wij heimwee noemen. Dan duikt een niet te stuiten verlangen naar een instant verblijf in betere oorden op. Dan droom ik van de allesomvattende warmte van AFRIKA (dit lees je met een zwoele stem).

Veel liefs.

Tot gauw.

GewoonElke

  • Mundele is het Lingala-woord voor blanke.
Advertenties

2 gedachtes over “Heimwee

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s