Ode aan de tandarts

Je kent ze wel. De dames en heren, gewapend met boortjes, vijltjes en afzuigslangen, die vervelende tand-ruïnerende-bacteriën te lijf gaan. Het vergt enige moed van tandenbezitters (zowat iedereen die op deze aardbol rondloopt) om zich naar het tandartskabinet te begeven. Eén keer per jaar, zo klinkt het advies. Om deze preventieve maatregel kracht bij te zetten worden de niet-volgers financieel gestraft.

Schermafbeelding 2016-03-12 om 11.46.46

Enkele verhuizen en uitstelgedrag van de betere soort zorgen ervoor dat een tandartsbezoek niet meteen bovenaan het to-do-lijstje stond. Gestimuleerd door die preventieve maatregelen van hogerhand trek ik uiteindelijk begin november met de kroost naar de tandarts. Mijn stresslevel schiet de hoogte in. Niet alleen omdat de toestand van mijn kiezen beter tijden heeft gekend…

De kinderen doen alsof ze de schattigste, braafste, best-opgevoede kinderen ter wereld zijn. Op de tandartsstoel die veel weggeeft van een kermisattractie, laten ze zich gewillig in de mond kijken. De tandarts poetst zonder veel weerstand hun tandjes met een soort industrieel equivalent van onze tandenborstels thuis. Alleen de zoon heeft een klein gaatje dat tijdens een volgende afspraak netjes hersteld wordt.

Na de drie (de tanden van de peuter zijn nog niet onderhevig aan de halfjaarlijkse inspectie) is het de beurt aan mama. Zoals het hoort, lig ik stilletjes in de stoel. En net dat zorgt ervoor dat de kindertjes heel eventjes hun streken bovenhalen. Het uitzoeken van een cadeautje na een flinke poetsbeurt verloopt daardoor iets chaotischer dan gepland. Onze tandarts blijft stoïcijns kalm. Ze vindt de kinderen nog altijd even cool als 10 minuten daarvoor. Mama komt er niet zo goedkoop van af. Het verdict is streng. Er worden nog minstens vier tandartsbezoeken gepland om de schade van enkele tandartsloze jaren te herstellen.

Schermafbeelding 2016-03-12 om 11.46.35

In december wordt een tand ontzenuwd. Een zeer pijnlijke zaak. In januari en maart volgen de kleinere gaatjes. De tandarts boort, vijlt en polijst met heel veel enthousiasme. Zelfs als ons derde kind geveld door een of ander griepje niet naar school kan en letterlijk met haar neus op de feiten het hele gebeuren volgt, blijft de tandarts glimlachen. Op 11 maart is het dan eindelijk zo ver. Het allerlaatste oord van bacteriën wordt leeggehaald en vervangen door wat kunststof. Het is aandoenlijk om te horen hoe de tandarts het werk van haar collega-in-opleiding cool vindt. De twee vrouwen bezingen lyrisch de schone afwerking… Om 10 u 04 is mijn gebit in zijn oorspronkelijke staat hersteld. Met een big smile die veel weggeeft van een tandpasta-glimlach word ik met een nieuwe tandenborstel naar huis gestuurd. Over een half jaar komt de herinneringsmail om mijn jaarlijkse afspraak vast te leggen.

Schermafbeelding 2016-03-12 om 11.47.19

De oppercoole tandarts en haar geweldige stagiaire zijn een vaste waarde in mijn jaarlijkse(*) planning geworden.  Als dat geen goed nieuws is …

Tot gauw!

GewoonElke

(*) De kinderen worden elke 6 maand in het tandartskabinet verwacht.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s