Over verzuipen, bevriezen en beukende wind

Het is nu toch al eventjes geleden dat ik mijn fantastisch stalen ros lyrisch bezong. Dringend tijd voor een update …

De winter is nog steeds op vakantie in het hoge noorden. De herfst blijft dit jaar lang plakken. Heel af en toe komt de lente al eens zwaaien van achter het hoekje.
Wie had ooit gedacht dat de maand januari zo fietsvriendelijk voor de dag kan komen …

De voorbije weken slaagde ik erin om steeds tussen de druppels door te fietsen. Twee keer kwam ik min of meer verzopen thuis. Dit is niet meteen een probleem aangezien de warme douche en het warme kopje thee binnen handbereik zijn. Een keer hutste de regen uit de hemel toen ik naar het werk fietste. Een degelijke regenbroek, regenjas en een muts hielden me min of meer droog. De voeten waren echter doorweekt. Wat me meteen deed beslissen om bij een volgende regendag slofjes toe te voegen aan mijn bagage. De waterdichte zakken van Vaude bewezen hun dienst. Geen spatje water raakte de inhoud van mijn tassen. Nieuwe handschoenen staan ondertussen op het verlanglijstje. Een collega raadde me aan om skihandschoenen te komen. Nu nog een emmertje tijd vinden om deze te kopen.

Koning winter kwam ondanks zijn verlengde verblijf in het noorden toch al eventjes prikken. De eerste vriesdag waagde ik me nog langs het kanaal. Ondanks hier en daar een gladder stuk arriveerde ik heelhuids op mijn bestemming. Op de terugweg lag de weg behoorlijk nat. Die nacht vroor het keihard (voor onze normen …). De volgende ochtend durfde ik de gevaren van de ijsbaan niet trotseren. De bus bracht me veilig op mijn bestemming.
Die ene koude vriesdag waarop ik mijn fiets wel van stal haalde, had ik het koud ondanks die extra dikke jas. Vooral mijn benen en handen moesten het ontgelden. Die skihandschoenen staan sindsdien nog hoger op het verlanglijstje. Ondertussen denk ik na over wat thermische spullen en een extra paar dikke sokken.

En dan was er nog de wind. Die blies vol overtuiging, vaak op weg naar huis. Ondanks het motortje dat op geheel legale wijze mijn krachtinspanningen ondersteunt, moest ik toch een extra trapje geven. Ik wilde mijn gemiddelde snelheid van 26 km/h behouden. De meer bedreven fietsers die ik hierbij uit de wind zette (als een echte pro), waren die extra motivatie om te blijven trappen.

Regen, kou en wind. Het passeerde allemaal de revue tijdens de eerste maand van het jaar.  Het bleef allemaal niet te lang duren. Net lang genoeg om er een mini-beetje over te zeuren en net kort genoeg om (op twee dagen na) te blijven fietsen.

 

Advertenties

2 gedachtes over “Over verzuipen, bevriezen en beukende wind

  1. Caro zegt:

    Bij Decathlon kocht ik een regenbroek met flappen die je over je schoenen kunt trekken. Nu heb ik nooit meer natte voeten bij het fietsen in de gietende regen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s