Over my body #boostyourpositivity

De derde opdracht voor het project #boostyourpositivity van Activia gaat over ‘the body’. Lies van Oontje vraag ons het volgende:
hoe beleven jullie je lichaam? Ben je er blij mee? Besteed je daar veel tijd aan? Laat je het zweten? En hoe zit dat met die body/mind verhouding?

Over mijn lijf … Wat kan ik daar in hemelsnaam over vertellen?

Of ik er tevreden mee ben?
Eigenlijk wel. Uiteraard zijn er werkpunten. Zo is een strakke buik en een perfecte confectiemaat eerder een illusie dan een na te streven doel. Toch vind ik dat mijn lijf er best mag wezen. Het is redelijk geproportioneerd. Mijn benen of armen zijn niet uitzonderlijk lang of kort. En ook mijn bovenlijf is in verhouding met de rest. De perfecte gulden snede zou ik het niet noemen, maar van ver lijkt het er zo’n beetje op ;-).
Mijn gezicht mag er best wezen. Ik kijk de wereld in met blauwe ogen. Door een oogoperatie is mijn ene pupil groter dan de andere. Als het licht in mijn rechteroog schijnt, lijkt het alsof er diamanten in het oog wonen. De rechterhelft is iets strammer dan de linkerhelft. Ooit was die helft verlamd. Alles is min of meer goed gekomen. De buitenwereld merkt er niets van. Alleen ik voel het verschil.
De balans helt over aan de positieve kant.

Of ik er trots op ben? Op mijn lijf?
Eigenlijk toch wel zo’n beetje. Vier keer slaagde het erin om een kleintje te laten groeien. Vier keer zette het een baby op de wereld. En hoewel de eerste bevalling best een traumatische ervaring was, bleek mijn lijf in staat om te herstellen en 18 maanden later nog een kleintje de wereld in te duwen. Het scenario herhaalde zich nog twee keer. De laatste keer floepte de baby zelfs zonder enige medische hulp, weliswaar per ongeluk, ter wereld. Een prachtprestatie toch.
Eigenlijk toch wel zo’n beetje, klopt dus niet helemaal. Ik ben er apetrots op, omschrijft het gevoel veel beter.

Of ik eraan werk, aan dat lijf van mij?
Sinds deze zomer wel. Dit vertelde ik al uitgebreid hier en hier. Ik had het nooit gedacht. Maar zo af en toe een beetje werken aan mijn lijf geeft voldoening. om het helemaal goed te krijgen zou er meer regelmaat moeten zijn. Zou ik er echt in moeten slagen om twee keer per week naar de fitnesszaal te gaan. Ook al fiets ik toch drie keer per week een slordige 20 km. Er wordt aan gewerkt. Op een dag lukt het om alles georganiseerd te krijgen zodat ‘moeder’ toch twee keer per week een uur kan sporten.

Hoe het dan zit met de mind en de body?
Sinds mijn herwonnen zelfbewustzijn (minder suiker, meer beweging en ook wel minder betaalde arbeid) voel ik me zoveel beter in mijn vel. Ik word er gelukkiger van.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s