Over een soort routine …

September ging met een rotvaart van start. Voor ik goed en wel in en uit adem, is de maand al over halfweg. De routine krijgt voorzichtig een min of meer definitieve vorm. En dit is geen sinecure met vier kinderen, de man, een job, een hoopje hobby’s en andere beslommeringen.

Amper 8 dagen na de start van het nieuwe school- en werkjaar vertrok de man voor een dag of vijf naar zijn geliefde Afrika. Dochter 2, ook wel gekend als kind 3, had het er bijzonder moeilijk mee. Zelfs nu de man al 12 dagen terug thuis is, maakt ze zich nog zorgen over zijn afwezigheid. Wat er allemaal in dat kleine, lieve kinderhoofdje omgaat, blijft raadselachtig.

Sinds de terugkomst van de man werken we keihard aan het bijschaven van die routine. De schoenen, jassen, tassen, brooddozen, drinkflessen … hebben een vaste plaats. Alleen moet iedereen daar geregeld aan herinnerd worden. Ik moet nog even nadenken over een betere plek.

Op de frigo hangt een maandkalender. Netjes afgedrukt op een gekleurd blad. De zwemles, dansles, voetbaltrainingen en de sportles van mama krijgen er hun plaats. De activiteiten van de man en de voetbalwedstrijden kunnen er niet op wegens lastminute-beslissingen. De mannelijke huisgenoten hebben lak aan organisatie. Alhoewel de zoon er in dit geval niet echt verantwoordelijk voor is.
Naast de kalender prijkt het lijstje van de spullen die in de wedstrijdtas van de zoon moeten. Nu hij 7 is, kan hij die helemaal zelf maken. Hij bedacht zelf een plannetje om zijn wedstrijdkleren niet te vergeten. Die doet hij gewoon thuis aan. In het slechtste geval keert hij in zijn bezwete tenue huiswaarts. Onze douche is helaas minder spectaculair dan die op de voetbal. Zijn spullen zal hij dus nog niet zo gauw vergeten.

Onze badkamerorganisatie is het grootste pijnpunt. Elke kind heeft zijn eigen kleur. Alleen zijn niet alle huisgenoten zo kleurbewust. Het netjes ophangen van de handdoeken is een groot werkpunt. Het resultaat is voorlopig een stapel extra was.
Elk kind heeft in diezelfde badkamer een bakje. Daarin leg ik ’s avonds de kleren voor de volgende dag klaar. De volgende ochtend leggen zij er hun pyjama’s in. Een uitstekend plan, in theorie. Het avondgedeelte lukt meestal wel. Het ochtendgedeelte … tja …
Er is nog werk aan de winkel.

Maar wie weet, als we maar lang genoeg en heel veel oefenen, komt het hier ooit allemaal in orde. Hoop tot leven … ???!!!

 

Advertenties

3 gedachtes over “Over een soort routine …

    • gewoonelke zegt:

      Ik las in een begeleidende brief van een voetbalkamp dat zelfstandigheid belangrijk is. Toen dacht ik dat zelf de zak maken tot het pakket ‘zelfstandig worden’ behoort.
      Ik heb er nog geen seconde spijt van. En hij is afgezien van een verse slip voor na het douchen nog nooit iets vergeten. (Nu ik dat schrijf, vergeet hij dit weekend wellicht ’t een en ’t ander …) 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s