Eventjes zwaaien

De vakantie loopt op haar laatste benen. Voorzichtig trekt het gewone leven zich op gang. Het is opnieuw drukker op de wegen, de pendeltreinen zijn niet langer in hoofdzaak met zonnekloppers gevuld, minder winkels zijn gesloten, de sportvelden worden opnieuw gebruikt.

Ook ten huize GewoonElke wordt het nieuwe school- en werkjaar volop voorbereid. De tassen worden gecontroleerd, de brood- en fruit/koekjesdozen geteld. De kleren van de kinderen wordt nagekeken op lengte en breedte. Wat te klein is, vliegt eruit.
Nu de bureau geïnstalleerd is, kan ik op mijn eigenste geprivilegieerde werkplek papieren ordenen, lessen voorbereiden, jaarplannen, cursussen en blogs schrijven …

Alhoewel, de komende week verhuis ik alle schoolspullen voor even naar hun voormalige habitat, de tafel in de woonkamer. De man is uithuizig. Werken in de bureau terwijl de vier beneden een gezellig feestje bouwen is allesbehalve een goed plan.

Mijn alleenstaand moederschap duurt precies twee weken. Vorige zaterdag vertrok de man naar zijn vaderland om de zomercursus (over mensenrechten en internationaal strafrecht) in goede banen te leiden. Het afgelopen jaar werkte hij keihard aan de organisatie ervan. Mijn rol ‘beperkte’ zich tot klankbord en het coördineren van de praktische uitwerking zoals cursusmateriaal voorzien, lunchbonnetjes en badges ontwerpen en knippen … Nu volgt de moeilijkste taak: twee weken kunst- en vliegwerk om de vier te entertainen,op hun trainingen, dino- en onmisportkampen en in de crèche af te leveren, te ‘voederen’ en tussendoor mijn eigen schooljaar voorbereiden.
Dat dit met ups en downs gepaard gaat, moet ik je wellicht niet vertellen. Het ene moment spelen ze als de beste vrienden samen om even later elkaars haren net niet uit te trekken.

Vier dagen zijn al voorbij, nog tien te gaan. Nog even en we zijn weer met z’n zessen. Wij kijken er reikhalzend naar uit …

Tot zover onze ‘spannende’ laatste veertien dagen van de zomer 2015.

Ten behoeve van enige zelfontplooiing volg ik de blogcursus  Meststoffen voor jouw blog van Kathleen van De Verbeelding. In de komende weken volgen wellicht meer blogposts die voortvloeien uit deze cursus. Voor deze blogpost had ik 27 minuten en 8 seconden nodig.

Advertenties

4 gedachtes over “Eventjes zwaaien

  1. prinses op de kikkererwt zegt:

    Succes met je twee weken alleen moederen… Ik wil wel altijd graag een kanttekening zetten bij mensen die zeggen dat ze weten wat het is, alleenstaand moederschap, omdat hun man soms in het buitenland is ofzo. Het blijft een wezenlijk verschil tussen een tijdje alleen voor je kinderen te zorgen, wetend dat er iemand thuis gaat komen ooit, of het te doen, zonder vooruitzicht dat er nog eens iemand thuis komt. Maar het belangrijkste verschil is dat je ook alleen staat als alleenstaande moeder in het betalen van de rekeningen (en het geld daarvoor binnen krijgen), de totaalorganisatie, alle beslissingen die genomen moeten worden, de administratie… Dat maakt het alleenstaand moederen anders dan een tijdje alleen zijn met je kinderen in de wetenschap dat je partner terug komt.
    Sterkte voor deze weken, goede start van het schooljaar gewenst!

    Like

  2. Een lepeltje lekkers zegt:

    Ook hier een man die bijna heel de zomer uithuizig is. I feel your pain. Niet altijd gemakkelijk, soms zelfs enorm frustrerend… Maar ik tel af tot zondag. Dan zijn we – ongelooflijk maar waar – nog een hele week samen thuis voor de ratrace weer begint…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s