Over onze tuin

Onze tuin … Ooit kon die wedijveren met de prachtige tuinen van Versailles. Het graspleintje was zo glad als een biljarttafel. Geen klavertje, bloemetje, hoopje aarde te bespeuren. De randen werden opgefleurd door een prachtig kleurenpalet. Elke maand verscheen wel een ander kleurtje op een andere plaats. De voormalige eigenaar besteedde elke zaterdag in zijn dierbare mini-paradijsje.

Vijf jaar later is de prachtige tuin veranderd in een gepensioneerd paradijs. De kleurenpracht is nog te zien. Alleen heeft die zich nu geheel eigenwindig over de hele oppervlakte verspreid. Vooral de vergeet-mij-nietjes hebben een succesvolle kolonisatie achter de rug. Het grasveldje heeft zijn hoogtepunt al even achter de rug. Gebrek aan tijd, uitbrekende kippen en een voetballende zoon zorgden voor deze neerwaartse metamorfose. Het masterplan ‘verbouw-eens-een-huis’ deed de rest.

Maar … er komen betere tijden. De man heeft de organisatie van de tuin tot zijn topprioriteit gemaakt. Vorige week startte hij vol goede moede. Bij een machineverhuurder in de buurt haalde hij een machine om de grond te keren. Een bidonnetje met benzine vergat hij per ongeluk. Bij het aanvatten van de werkzaamheden verloor hij zowat halverwege het aspect ‘tijd’ uit het oog. Om een lang verhaal kort te maken … de grond werd vorige week gekeerd. Op mijn CV kan ik de bediening van een keermachine (of hoe dat ding ook moge heten) toevoegen.

In de loop van de voorbije week maakte de man met de assistentie van de kinderen de tuin ‘grasvrij’. De uitstekende takken werden gesnoeid. Alle dakpannen die de bloemenperkjes afbakenden werden uitgespit. Een niet te onderschatten werkje. Ik spreek uit ondervinding.

11203076_10204844740811316_8451429903395151090_n

Morgen, op de wekelijkse rustdag, is de afwerking van het grasaanlegproces gepland. Om 8 uur wil de man beginnen met het plat maken van de tuin. Het plan is om in de loop van de middag het gras te zaaien.

Zoals je ziet … met een paar emmertjes geduld, wat extra spierkracht en alles komt in orde. Over een maand of twee kunnen we weer van een groen veldje achter onze tuin genieten …

Advertenties

4 gedachtes over “Over onze tuin

  1. An zegt:

    ja, tuinieren is geduld hebben. Ons gras begint na een negen-tal maanden (hihi precies een zwangerschap) ook eindelijk een beetje te lijken op een pelouseke. Al moeten er nog heel wat open plekken dichtgroeien en kan ik nog een vrachtwagen stenen rapen 🙂 altijd iets te doen, is wel een leuke incentive om naar buiten te trekken

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s