Over zussen

“Loop naar de maan!!!”
“Pak een brommer, dan kom je er sneller!!!”
“Een motor, dat is nog beter. Dat gaat nog sneller vooruit!!!”

Om de hoek barsten we, mijn zus en ik, in lachen uit.
Als we ’s avonds thuiskomen, krijgen we de wind van voren. Zoveel kabaal, ruzie voor de hele straat, zo zijn wij toch niet opgevoed. De reden van ons intens gebrul is er in een of ander geheugengat tussenuit geglipt. Wellicht ging het dispuut over een lege chocopot of een te uitgebreid gebruik van de badkamer.

“Als je (jongste zus) niet vertelt dat wij (middelste zus en oudste zus), dan krijg jij een snoepje.”

Ja, dat zag ze wel zitten, de benjamin van de familie. Tot ons moeder en/of vader thuiskomen. Twee minuten na hun aankomst weten ze al dat we in elkaars haren vlogen.

Opgroeien in een gezin met zussen en/of broers zorgt voor de nodige animo. Elke dag gebeurt er wel iets. Kleine en grote ergernissen komen en gaan. Intense momenten van plezier horen erbij.

Ik had het geluk om op te groeien met twee fantastische zussen. Toegegeven, tijdens onze kinder-en puberjaren zat er vaak een haar in de boter. Onze kleine en grote discussies waren niet op één hand te tellen. De logica zelve aangezien wij heel erg verschillen. Elk heeft zijn eigen karakter. En toch zorgden en zorgen we goed voor elkaar.

Mijn ene zus woont aan de andere kant van het land. Zij vult haar longen elke dag met gezonde zeelucht. Samen met haar lief heeft ze zoontje. Ze werkt bij de belastingen en reist elke dag het halve land af om de Belgische staat wat rijker te maken – allé, dat verwachten we toch van onze belastingdiensten. Ze traint op regelmatig basis mee met de plaatselijke volleybalploeg.

Mijne andere zus woont in de ‘mooiste’ stad van Vlaanderen. Daar woont ze samen met haar lief en het coolste metekind van de hele wereld. Haar dagtaak bestaat uit het coördineren van de GON-leerkrachten van haar school en het begeleiden van enkele van die kinderen. Een betere GON-leerkracht is er op deze aardbol niet te vinden. Net als de andere zus speelt ze graag volleybal.

Ooit startte ik met volleyballen. Mijn twee zussen zijn in mijn voetsporen getreden. Hun volleybaltalenten waren/zijn duidelijk minstens tien keer zo groot als de mijne. Ik ben apetrots op mijn volleyballende zussen, ook al hangen hun schoenen bijna aan de spreekwoordelijke haak.

Vandaag vormen we een hecht trio. Dankzij de moderne technologieën blijven we aanwezig in elkaars leven. “WhatsApp” is voor ons uitgevonden. Sinds juli 2014 postten we maar liefst 524 foto’s (minstens 2 per dag). Heerlijk is het om bij het ontwaken een berichtje van één of van beide te lezen.

Nog beter wordt het als de hele bende (drie zussen met hun lief/man en hun kinderen en ons moeder) samen zit.  Met dit nannekensnest – zoals ons vader zaliger zou zeggen – valt er altijd iets te beleven.

Zussen, een echte aanrader. De mijne dan toch.

Schermafbeelding 2015-04-25 om 22.19.31

Advertenties

5 gedachtes over “Over zussen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s