Ode aan de bibliotheek

Gemeenten hoeven geen bibliotheek meer in te richten‘, kopt De Standaard op deze stralende bijna lentedag. Ik verslik me niet niet in mijn ochtendthee.
Hoe? Waarom? Mijn paradijs op aarde. Het walhalla voor lezers zonder onbeperkt budget zomaar bedreigd. Snel volgen op radio en sociale media reacties van onder meer Luc Martens voorzitter van de Vereniging voor Vlaamse steden en gemeenten, dat het niet zo’n vaart zal lopen. Ook onze bibliotheek stuurt een geruststellend Facebook-bericht de wereld in.

Schermafbeelding 2015-03-12 om 13.05.08

Of ik nu een zucht van verlichting mag slaken weet ik niet. Ons filiaal in een kleine deelgemeente wordt binnenkort door iets vervangen. Wat ‘iets’ is, blijft een mysterie. Dat de vertrouwde stek voor onze mini-bib verdwijnt, staat vast. Het hoort bij het masterplan van de gemeente.

Niet iedereen ligt wakker van de mogelijke verdwijning van de bib. Ze bestaan, mensen die boeken straal negeren, wiens huis boekenvrij is. Ons huis, tja …, het is een boekenhuis. Op elk plekje m.u.v. het waskot en de fietsenberging zijn sporen van papier gevuld met letters te vinden. Boeken vind je bij ons niet alleen in die ene boekenkast in de woonkamer. De buurman van de huidige kast stortte een jaar geleden in wegens een vergevorderde vorm van obesitas. Verbouwingen in verschillende fasen zorgden ervoor dat er nog geen nieuwe, stevigere versie van de BILLY-kast in ons huis te vinden is. In afwachting staan acht kartonnen dozen volgestouwd met boeken op de kamer van de zoon. Ook op de grond van de WC, onder de bedden van de meisjes, aan de deur van de badkamer, in de bureau en in het babybed naast ons bed (onze baby vindt een eigen bed overroepen luxe) vind je onze geletterde vriendjes. Zelfs in mijn handtas is lectuur te vinden. Het zal je maar overkomen dat je ergens moet wachten zonder boek bij de hand. En nog krijgen we er niet genoeg van.

Twee keer per maand sleuren we onze boekenzak naar de bibliotheek om onze gelezen exemplaren door ongelezen boeken te vervangen. Het uitstapje naar de bib is voor onze kinderen een feest. De lieve bibliotheekmevrouwen  (uitzonderlijk een bibliotheekmeneer) luisteren met veel geduld naar de enthousiaste verhalen over boeken van onze kinderen. Elke keer opnieuw ontdekken mijn boekenwurmen andere vertelsels. Eens thuis is het toch minstens een half uur stil. Dan snuisteren we met z’n allen in de boekenoogst.
Eens in de zoveel tijd ontvangt ons bibliotheek de kleintjes voor het voorleesuurtje. Je raadt het al; ook wij zijn er graag bij!

Een greep uit de boekenoogst van deze week!

Een greep uit de boekenoogst van deze week!

Het verdwijnen van onze dicht-bij-huis-bib is voor ons een kleine ramp. Een boekenloze jeugd komt eraan. De boekenzak wordt slechts zelden opnieuw gevuld.  Onze auto rijdt heel wat overbodige kilometers en de leeshonger van de kinderen wordt met moeite gestild omdat ons boekenbudget helaas beperkt is. Door de afwezigheid van de andere kinderen en een heuse vertelzolder zijn de voorleesmomentjes heel wat minder gezellig. Het tweewekelijkse halfuurtje rust op woensdagmiddag is niet langer gegarandeerd.

Zo zie je maar. Een dicht-bij-ons-huis-bibliotheek is een milieuvriendelijke oplossing voor boekverslaafden die nood hebben aan gezellige boekengesprekjes. De bibliotheek is zoveel meer dan een stockeerplaats voor boeken.

Leve de bibliotheek!

Noot: we duimen keihard dat het mysterie over onze bib snel wordt opgelost en dat een dicht-bij-ons-huis-bib blijft bestaan.

Advertenties

Een gedachte over “Ode aan de bibliotheek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s