Een gewone maandag ten huize Gewoon Elke

7 u 30 De wekker zoomt. Zo laat hoor ik je denken. Tja, dankzij overvolle crèches en gebrek aan haalbare alternatieven ‘mag’ ik nog 3 maandjes met mijn kleinste meisje thuisblijven. De andere profiteren mee van het dagelijks uurtje extra slaap.

7 u 39 Nu moeten we er echt aan beginnen. Twintig minuten later zit bijna iedereen aan tafel. De oudste dochter vertoont diva-gedrag. Ze trekt zich terug in de badkamer om er pas tegen 8 u 30 halfnaakt uit te komen. Eind volgende week trouwt ze met J., een kleuter uit een andere klas. L., haar man van vorig jaar, is ze nu al beu. En wie het hart van een man wil winnen staat het best lang onder de douche. Al de rest is bijzaak.

8 u 42 We arriveren net op tijd. Dit keer laat de tweede dochter van zich horen. Mamaaaaaaaa … Enig gevoel voor drama is haar niet vreemd.

9 u Rust daalt neder over ons huis. Tijd om wat te bekomen. Een theetje, een krantje, een beetje prutsen op de iPad, een beetje opruimen, een boekje lezen …  Deze maandag is MIJN rustdagje. Na een weekje ziekenverzorgster en een weekje single mum voor de boeg moeten mijn batterijen opgeladen worden.

15 u 20 De tijd vliegt. De rust loopt op zijn laatste benen.

15 u 45 Zonder ongelukken arriveren we met de hele bende terug thuis.De oudste begint meteen zijn huiswerk te maken. Enige dril is mij niet vreemd. De meisje zijn solidair en zitten mee aan tafel. De meest bizarre patronen worden in het dagboek van de oudste dochter getekend. Onze jongste kleuter beperkt zich tot het leegeten van de mandarijntjesbak.

17 u 30 Ik sommeer de zoon naar binnen te komen. Zijn voetbalbenen zijn weer getraind. Het is nodig. Door het slechte weer werden zowat alle trainingen en alle matchen de afgelopen weken afgelast.

18 u Vanachter mijn pannen (we eten kip, met ananas en warme appeltjes en bakbananen – een afscheidscadeau van de man voor hij naar Zuid-Afrika vertrok) zie ik blauwe nageltjes passeren. De chef van de diva’s heeft haar nagels en die van diva-in-opleiding gelakt. Ondertussen zet onze jongste het op een krijsen.

18 u 20 Iedereen zit aan tafel. De diva’s zien er op een blauw streepje hier en daar weer als kleuters uit. De  zoon neemt zijn taak als man van het huis ernstig. Hij overschouwt de tafel en zorgt dat iedereen eten en drinken heeft. De baby lurkt aan de borst. De crisis is bezworen. Menig ceo zou stikjaloers worden van zoveel koelbloedigheid.

19 u 10 De eerste lading meisjes gaat onder zeil. Na de gebruikelijk klachten over wederzijdse ergernissen vallen ze eindelijk in slaap.

19 u 50 De zoon verdwijnt naar boven. Ook hij moet nog even naar beneden komen om zich ervan te vergewissen dat hij geen koekjes, drankjes of nieuwtjes mist. De kleinste diva is ondertussen in mijn armen in slaap gevallen. Het opgekrulde babylijfje verwarmt mijn lijf en mijn weke moederhart.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s